باز یک رشته تبلیغاتى اینها دارند که بله این نهضت اسلامى یک امر روشنى دارد و مابقى ابعادش غیر معلوم و نیست دیگر چیزى. آن امر روشنى که دارد این است که همه مردم مى‌گویند که باید این رژیم برود و این شاه برود و حکومت اسلامى تشکیل بشود. این در لسان همه مردم است لکن اینها برنامه‌اى ندارند، همین طور مى‌گویند حکومت اسلامى، حکومت اسلامى یک چیز غیر معلومى است، برنامه ندارد. یا در لسان بعض اشخاص بى‌اطلاع این که اساس ندارد، اصلاً جمهورى اسلامى بى اساس است و از این سنخ حرف‌ها.

پافشارى رژیم و وابستگانش مبنى بر ضرورى بودن سلطنت شاه‌

خوب، حالا ما دو قدم داریم، قدم اول، قدم اینکه باید این اساسى که الان هست، این وضعى که الان هست، اینها باید برداشته بشود. اینکه مى‌گویند که روشن است، در این معنا اشکال دارند؟ اینهائى که با اساس این نهضت خیلى به خیال خودشان موافقت ندارند، در کدام قدم موافق نیستند؟ در این قدم اول که باید این بساط که تا حالا هست و این رژیم باید به هم بخورد، این وضعى که الان ایران دارد و در ظرف این پنجاه سال اوج گرفته است و سابق هم بد بوده است، بوده است اینطورها، در این اشکال دارند که مى‌گویند نه همین اوضاع باید باشد؟

خوب اینها که (مثلاً اگر کسى پیدا بشود، خوب، هستند اشخاصى که طرفدار شاه و رژیم شاه، آنهائى که یا وابستگى به خود شاه دارند یا وابستگى به آمریکا دارند) مى‌گویند که نه، این اوضاع حالا باید باشد و به تعبیر بعضى‌ها شاه غیبت کند (که حالا فکر آن را کردند) اینها معتقدند که این اوضاع خوب است و باید باشد؟ یا اوضاع بد است، لکن لازم است باشد از باب اینکه دیگر چاره‌اى نیست؟ اگر معقدند که این اوضاع خوب است، معنایش این است که اختناق پنجاه ساله همه خوب است. در همه روزنامه‌ها و مراکز تبلیغى، اختیارى در کار نباشد و در تحت نظر سازمان امنیت باشد،