و مردم دشمن او هستند، اگر چنانچه اینها پشتیبانى از این بکنند و اصرار به این پشتیبانى بکنند، ملت ایران تمام قراردادهائى که اینها دارند لغو مى‌کند و بعد از این هم با اینها قرارداد نمى‌بندد، نه نفتى هست، نه چیز دیگرى، زهر مار هم به آنها نمى‌دهیم. و اگر چنانچه نه، پشتیبانى نکنند و مثل آدم زندگى کنند، موضعشان را حالا با ایران معین کنند، نفت را ما نمى خواهیم بخوریم، مى‌فروشیم نفت را، اما مى‌فروشیم و از آنها پول مى‌گیریم براى ملت، نه مى‌فروشیم و برایشان اسلحه مى‌گیریم که به نفع خود آنها باشد.

دلیل اصلى مبارزات مردم بر علیه شاه وابستگى او به اجانب است همین دیروز، چند روز پیش از این که آقاى کارتر صحبت کردند جزء حرف‌هائى که زدند این بوده است که الان مملکت ایران ١٨ میلیارد دلار از ما ١٨ میلیارد دلار از ما، اسلحه خریده و یک مملکت قوى ایجاد کرده است که این اسباب این مى‌شود که براى ما یک منافعى دارد، کمونیست‌ها را نمى‌گذارد چه بشود، مسلمان‌هاى چپگرا را نمى‌گذارد چه بشود، ژاندارم خلیج هست براى ما و ما این برایمان خیلى ارزش دارد.

ملت ایران روى همین حرف‌ها دارد مى‌گوید ما این را نمى خواهیم که ١٨ میلیارد از شما چیز خریده و نفت ما را داده براى اینکه ژاندارم شما باشد، پاسدار شما باشد. ملت ایران براى همین جهت است که دارد جوان مى‌دهد، دارد مال مى‌دهد دارد همه چیز میدهد تا اینکه نباشد یک آدمى که اینطور خیانتکار به ملت است. همین مطلب را ایشان، یکى از مناقب ایشان حساب مى‌کند که ١٨ میلیارد دلار اسلحه خریده و مملکت را یک قدرتى به آن داده که در مقابل کمونیست که دشمن ماست، در مقابل چپگراها از مسلمین که دشمن ما هستند و حافظ منافع ما در خلیج است و از این حرف‌ها مى‌زنند همین حرف‌هائى که ملت ایران به واسطه همین حرف‌ها دادش بلند شده است که آقا ما نمى‌خواهیم بسته به غیر باشیم، ما نمى‌خواهیم همه منافع مملکت ما به شما داده بشود، ما مى‌خواهیم منافع مملکت ما صرف این فقرا و بیچاره‌ها بشود، صرف اینهائى که آب ندارند بخورند و هیچ چیز ندارند. مناطقى درایران هیچ چیز ندارند. شما خیال مى‌کنید، اینها مى‌آیند بعضى‌ها را نشان مى‌دهند، آنوقت بنابراین بوده وقتى خواست مثلاً شاه عبور کند از یک جائى با یک نفر رئیس کذا، مردم را الزام کردند به اینکه باید سر جاده همه کت و شلوار خوب از جائى پیدا بکنید بپوشید بایستید اینجا، اینها ببینند تا خیال کنند همه مملکت ما داراى لباس فاخر و چه هستند. بیچاره‌ها گرسنگى اینجا مى‌خوردند لکن آنوقت باید از خارج یک عده‌اى بیایند با کت و شلوار بایستند آنجا، یا خود اینها بروند لباس نو از یک جائى تعیین کنند بایستند آنجا و زنده باد بگویند تا اینکه آن آدمى که آمده خیال کند که واقعاً اینها یک مملکت مرفه هستند. چهار تا خیابان تهران را ملاحظه نکنید، بروید خوزستان را ببینید و اطراف خوزستان که آب همین طور هدر مى‌رود و زمین همین طور هدر مى‌رود و مردم همین طور گرسنگى مى‌خورند. بروید آنجاها را ببینید که بر حسب روزنامه اطلاعات که در چند وقت پیش از این نوشته بود یا کیهان نوشته‌