در طول سلطنت این سلسله یک اشتباهاتى شده است که خیلى موجب تأسف است. بعضى اشتباهات در زمان رضا شاه و بعضى هم در زمان حکومت این. از اول که کودتا شد، کودتاى رضا شاه شد و با امر انگلیس‌ها این امر واقع شد. اشتباه این بود که، آنهایى که اطلاعات داشتند و مسائل را مى‌توانستند بفهمند، مردم را مطلع نکردند. رضا شاه هم بعضى از این کارهائى که، این آدم مى‌کند، در اوایل امرش شروع کرد، روضه خوانى شروع کرد، دستجات ارتش را در روز عاشورا، (اینها را من خودم شاهدم، یادم هست) دسته‌هاى ارتش را روز عاشورا براى سینه زنى بیرون آورد، خودش این تکیه‌هائى که در تهران بود راه مى‌افتاد دوره و به این تکیه‌ها یکى یکى مى‌رفت، در آن جائى که بود روضه خوانى مفصل داشت، این سنخ حقه بازى‌هائى که حالا این دارد یک جور دیگر، او هم از اول با این سلاح وارد شد و همان وقت هم اشخاصى بودند که اطلاع بر این مسائل داشتند و مى‌دانستند که این چه جور است. یکى از غفلت‌هائى که شده است این است که اینها شروع نکردند که به مردم، به ملت، چهره او را نمایش بدهند.

دنبال این کارهائى که ریاکارانه انجام داد، آن چهره دیگرش را نمایش داد که تمام پایگاه‌هاى مذهبى را تعطیل کرد، یعنى تمام تکیه‌ها و مجالس وعظ و خطابه و اینها را، تمام را بکلى تعطیل کرد که در تمام ایران دیگر یک مثلاً مجلس روضه خوانى، یک مجلس وعظ و خطابه نگذاشت بماند و آن کارهائى که همه مى‌دانید و کرد و باز در همان زمان یکى از اشتباهات این بود که مردم یا آنهائى که باید مردم را آگاه کنند پشتیبانى از مدرس نکردند. مدرس تنها مرد بزرگى بود که با او مقابله کرد و ایستاد و مخالفت کرد و در مجلس هم بعضى‌ها موافق با مدرس بودند و بعضى‌ها هم سر سخت مخالفت مى‌کردند با مدرس و در آن وقت باز یک جناح‌هائى مى‌توانستند که پشت سر مدرس را بگیرند و پشتیبانى کنند و اگر پشتیبانى کرده بودند مدرس مردى بود که با منطق قوى و اطلاعات خوب و شجاعت و همه اینها موصوف بود و ممکن بود که در همان وقت شر این خانواده کنده بشود و نشد. از آن بدتر که من هر وقت فکرش را مى‌کنم واقعاً متأسف مى‌شوم این است که خوب، متفقین حمله کردند به ایران و آن