قبول نمى‌کند تا ادا نشود تا اینکه ادا نکنید. تو حق الناست را تو قدرت دارى که ادا بکنى؟! قدرت این را دارى که یک دانه حبسى را که ده سال در حبس بوده و جوانیش از بین رفته در حبس، تو قدرت این را دارى که جبران این را بکنى تا توبه بکنى؟! توبه یعنى چه؟ نمى‌توانى توبه کنى. قابل این نیست قبول بکند خداى تبارک و تعالى توبه تو را، توبه حق الناس است دیگر، حق ناس را خدا نمى‌بخشد به مردم. اگر شما توانستى که یکى از اینهائى که آنطور زجر کردى، آنطور اره کردى پایشان را، سوزاندى پایشان را، پایشان را توى روغن داغ کردى، روى صفحه نمى‌دانم فلزى خواباندى و برق را متصل کردى، کباب کردى مردم را، اگر تو توانستى جبران بکنى، یکى از اینها را جبران بکنى، آنوقت بگویى که اشتباه کردم بیائید دیگر ببخشید. تو بعدها دیگر از این اشتباه‌ها نمى‌کنى؟ راست مى‌گوئى این را حالا؟ ما قطع نظر از این هم کردیم، تو درست مى‌گوئى؟ صحیح مى‌گوئى؟ دیگر از این اشتباهات نمى‌کنى؟ یا حرف است، صحبت است. (الان و قد عصیت قبل و کنت من المفسدین) تو از مفسدین هستى، تو آدم مفسدى هستى، تو فاسدى، تو مفسدى، یک مملکت را به هم زدى، یک ملت را از بین بردى.

مگر شوخى است اینطور جنایات، تو همه قواى این مملکت، این جوان‌هاى ما که یکى از ذخائر این مملکت هست، اینها را به هدر دادى همه را، حالا آمده مى‌گوید که من اشتباه کردم، بله، حالا دیگر ما به منطق بعضى از اشخاص، اینکه عجیب است این حرف‌ها، عجیب آدم به نظرش مى‌آید، یک مردى که من نمى‌دانم کیست روى کاغذ هفت، هشت، ده ورقى نوشته است، اول خودش را معرفى کرده‌است که من کى بودم و پسرکى بودم و کى، آخرش هم نوشته خوب ما شاه از این بهتر از کجا پیدا کنیم؟! (خنده‌حضار) انسان یک همچو حرفى مى‌نویسد؟ شما بیائید رها کنید و بیائید شما هم با فلان آقا همصدا بشوید و این را حفظش کنید و ما بهتر ازاین از کجا پیدا بکنیم!! چقدر انسان باید نفهم باشد. در هر صورت این توبه‌ها یکى از تشبثاتشان است و اینهم پذیرفته نیست، ملت دیگر این حرف‌ها را نمى‌پذیرد. آن که جوانش، آن پیرزنى که جوانش از دستش رفته، پیرزن‌هائى هستند که چهار تا بچه‌شان یعنى یک پدر بوده، یک مادر بوده، چهار تا جوان، امشب اینها سر سفره نشسته بودند پنج نفرى، شش نفرى، فردا شب سر سفره نشستند دو نفرى، چهار تا جوانش از بین رفته، حالا از ما مى‌پذیرد اینکه عذر بخواهى؟! فقط به عذرخواهى، آنهم بایستید و عذر بخواهید، آنوقت ما هم بیائیم، آخوند هم بیاید یا غیر آخوند و مثلاً روشنفکر یا تاریک فکر هم بیاید بگوید که خوب ایشان سلطنت بکنند، حکومت نکنند، سلطنت کنند، درست شد همین؟! همین تمام شد؟! جواب این پیرزن چى؟ جواب این پدرى که چند روز پیش از این اینجا بود، پدرى که چند تا جوانش کشته شده بود، ما جواب اینها را چى بدهیم؟ - بگوئیم شماها- بگویند شماها ساختید با یک آدمى که جوان‌هاى ما را کشت، از بین برد، حالا سلطنت بکنند، حالا بالا بنشینند و در ایام عید هم بروند سلام بدهند و تعریف بکنند و که تو آنى که چه کردى، تو آنى که حفظ کردى همه چیز را، اسلام پناهى تو، نمى‌دانم ظل اللهى تو!! این حرفهاى نامربوط چیه؟ اینها خیانت به یک ملت، به یک مملکت، به اسلام است. کسى که تاریخ اسلام را تغییر داد و هیچ حیا نکرد، مگر این یک چیز آسانى بود و چیز کمى بود که تو یک چنین اهانتى به پیامبر