صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٠٠

دیگران و جناح حکومت -باید - چه جور باشند. یک مساله معلوم واضحى است که معین کرده است و این آقا که مى‌گوید اگر من نباشم، یا رفقاى او مى‌گویند اگر او نباشد خلا پیدا مى‌شود، یک حرف نامربوطى است که الان خلا هست، بودن ایشان موجب خلا هست براى اینکه همه چیز از واقعیتش تهى شده است، هیچ واقعیتى الان ما نداریم، هر چه هست صورت است و حرف است و خالى است و تو خالى است همه حرف‌ها.

مفهوم استقلال و آزادى مملکت در تمدن وابسته!

آنهمه داد و قال راجع به اینکه ما در دروازه تمدن وارد شدیم و مى‌خواهیم وارد بشویم در دروازه تمدن، خوب دروازه تمدن که همه مى‌دانند که هیچ خبرى در کار نیست، از تمدن هیچ خبرى نیست. اول مرتبه تمدن، آزادى ملت است -تمدن - یک مملکتى که آزادى ندارد تمدن ندارد. یک مملکتى که استقلال ندارد و وابسته به غیر است و همه‌اش با عمل ایشان وابسته به غیر شده، این نمى‌شود گفت یک مملکت متمدن. مملکت متمدن آن است که آزاد باشد، مطبوعاتش آزاد باشد، مردم آزاد باشند در اظهار عقائد و رأیشان و هیچ کس آزادى ندارد که تو مى‌گویى خیر، ما به دروازه تمدن رسیدیم، فلان یا هر چیزى که هر روز مى‌آمد و فریاد مى‌زد و چه مى‌کرد و یک حزب بازى و خیر حزب فراگیر و این حرف‌ها همه معلوم شد که الفاظ است و معنى ندارد. الان همه چیزهائى که ما داریم میانش تهى است، خالى است، یک صورتى بیشتر نیست.

افراد صالح متخصص، عهده‌دار اجراى برنامه‌هاى مدون اسلام

و الان است که خلا در کار هست، اگر این آدم برود هیچ خلایى نیست در کار براى اینکه کارمندهاى صحیح هستند، اشخاصى که درس خوانده هستند، هم در خارج کشور هستند که نمى‌توانند وارد بشوند در کشور و هم در خود کشور در انزوا هستند. به مجرد اینکه ایشان برود، برنامه اسلام یک برنامه مدون معلوم است که حاکم باید چه جور وضعى داشته باشد، چه جور آدمى باشد و عرض بکنم که ما به مردم‌

مى‌گوئیم که یک همچو حاکمى را باید تعیین بکنید و تعیین بکنید و مردم هم به اختیار خودشان تعیین مى‌کنند و عرض مى‌کنم که وکلائى هم که مى‌خواهند، با اختیار خودشان است، همه چیز به اختیار خودشان و هیچ خلایى در کار نیست. ایشان بروند، خلاها از بین مى‌رود، نه که ایشان اگر بروند یک خلایى پیدا مى‌شود، اینها حرف شعر است که مى‌گویند، مى‌خواهند بگویند.

برقرارى حکومت اسلامى در ایران، عامل شناسایى اسلام به جهانیان‌

در هر صورت ما امیدواریم که خداوند در این روز به ما رحمت نازل بفرماید و ما را توفیق بدهد بر این مبارزه‌اى که داریم و مسلمین را پیروز کند در این مبارزه‌اى که دارند و اسلام را تقویت کند و حکومت اسلامى را برقرار کند تا دنیا ببیند وضع حکومت چه هست، معناى حکومت چه هست، حاکم‌