صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١١٣

برسد. ما یک همچو حکومتى مى‌خواهیم، نه حکومتى که همه‌اش را خودش و عائله‌اش ببلعد و بخورد و برود، حالا ادعا بکند (بیائید محاکمه کنید اینها را، بیائید این اموال اینها را صورت بگیرید محاکمه کنید) آخر براى کى این حرف‌ها را مردک مى‌زنى؟ مگر مردم نمى‌شناسند تو را؟! نشاختند تو را؟! تو واقعاً مى‌خواهى محاکمه کنى عائله خودت و خواهرهاى خودت را؟! تو خودت را بنشین محاکمه کن، اجازه بده خودت را محاکمه کنند، ببینیم خودت چقدر خوردى، تو راس دزدها و سارق‌ها هستى، تمام خیانت‌ها را تو کردى، خواهرهایت هم دنبال تو هستند، آنها هم مثل تو. برادر و خواهر و عمو و عموزاده و هر چه دارد، دیگر هر چى هست. مى‌گویند ٦٠ هزار نفر همین عائله و بسط آنهائى که با او هستند هست، مى‌گویند ٦٠ هزار نفرند، شاید هم بیشتر باشد. همه منافع مملکت ما توى این حلقوم‌ها دارد فرو مى‌رود، آنوقت مى‌گویند اقتصاد ما اقتصاد کذاست. (فکر اقتصاد را کرده‌اید؟) ما فکر این را کردیم که وقتى این منها بشود، این خوراک حلقوم‌ها منها بشود، منافع مملکت ما به قدر خودش بیشتر هست. ما غنى هستیم، دزدى‌ها زیاد است، خوراک زیاد است، حلقوم‌هاى گشاد است، ویلاهاى خارجى باید اداره بشود، باید به اشخاص خارج، به مطبوعات خارجى سالى نمى‌دانم صد میلیون دلار بدهند که از آقا تعریف بکنند و بگویند که ایشان عدالت اجتماعى دارد و ملت ایران نرسیدند به این حدى که آزاد بشوند. یعنى چه نرسیدند به این حد؟ ملت ایران نمى‌خواهند آزاد بشوند؟! نرسیدند به آن حد که آزاد بشوند؟! شماها نرسیدید به آن حد که آدم بشوید، کارترها نرسیدند به آنجا که فکر آدمى بکنند، انسان باشند، نه ملت ایران نرسیده که مى‌گویند نمى‌خواهیم مالمان را بدهیم به تو.

ضرورت بیدارى و تبلیغ در قبال تبلیغات سوء اجانب

بیدار بشوید آقایان. این تبلیغات در خارج زیاد شده است، حالا هم دارند تبلیغات مى‌کنند، از هر طرف تبلیغات که (نمى‌توانند اینها مملکت را اداره کنند) اگر اداره کردن، کشتن مردم است، همه حیوانات هم مى‌توانند اداره کنند، اگر گرگ‌ها هم بریزند توى مملکت ما بهتر از این اداره مى‌کنند مملکت را. نمى‌توانند کدام است؟ مگر مملکت ایران رجال ندارد؟ مگر محصلین نداریم ما؟ آنها یا در خارج از کشور به سر مى‌برند و جرات نمى‌کنند بیایند در ایران یا در خود ایران در انزوا هستند، وقتى که تو بروى و این رژیم برچیده بشود اشخاص لایق صحیح مى‌آیند اداره مى‌کنند مملکت را، نمى‌توانند کدام است؟ شماها نمى‌توانید که آن قدر سروصدا بلند شده است و نمى‌توانید هم الان بخوابانید. الان شما نمى‌توانید اداره کنید مملکت‌تان را، خوب بروید وقتى نمى‌توانید، ما خودمان را اداره مى‌کنیم.

تبلیغات زیاد است، شما هم توجه بکنید، شماها هم تبلیغ بکنید، در مقابل این تبلیغات تبلیغ بکنید، بگوئید اینها نمى‌توانند اداره کنند، بهتر از این چه دیگر که الان نمى‌توانند، همه کارهاى مملکت الان لنگ است، الان همه در اعتصابند از باب اینکه همه ناراضى هستند. شما یک عده ناراضى، یک مملکت ناراضى درست کرده‌اید. اگر کسى بتواند یک مملکتى را اداره کند که اینقدر ناراضى پیدا