ایران یک مملکت نمونه است و من بعید مى‌دانم که در تمام ممالک دنیا یک مملکتى مثل ایران و یک ملتى مثل ملت ایران مظلوم گمان ندارم باشد، حتى سابقه هم شاید کمتر داشته باشد. در تاریخ هست که چنگیز با آن طبع وحشیگرى و صحرایى که داشته است، با آن خونریزى‌هایى که کرده است تابع یک قانون بوده است که به آن قانون مى‌گفتند (یاسا نامه بزرگ) و مغول، چنگیز و سایر مغول تخلف از آن قانون نمى‌کردند، حتى تعبیر بعضى این بوده است که احترام آن قانون پیش مغول مثل احترام قرآن در صدر اسلام پیش مسلمین بوده است، تخلف از آن قانون مطابق با مرگ بوده است. این مغول و این چنگیز که تابع یک قانونى بوده‌اند، ما ببینیم که آیا در این زمان در این عصر که ما واقع هستیم، این رژیم ایران‌این شاه ایران آیا تابع چه قانونى است؟ آیا هیچ قانونى در ایران حکومت دارد؟ احترام براى قانونى قایل هست؟ این رژیم و این سرکرده رژیم احترامى براى طبقات ملت قایل هست؟ ما حساب مى‌کنیم، یکى یکى آن‌اندازه‌اى که مقتضى است، یکى یکى حساب مى‌کنیم.

آیا رژیم ایران تابع قانون اسلام است ؟!

ببینیم که آیا ایران و این رژیم ایران تابع قانون اسلام است؟ در سرتاسر تهران مشروب فروشى‌ها بیشتر از کتاب فروشى هاست مى‌گویند و امن و آزاد و هر طور دلشان مى‌خواهد آنها عمل مى‌کنند و اگر کسى تعرض به آنها بکند، آنها را تخطئه کنند، ظلم مى‌کنند. کدام یکى از قوانین اسلام در ایران و در محیط رژیم ایران جارى است؟ ظلم که در آیات قرآن و در احکام اسلام آنقدر نسبت به آن صحبت شده است، راجع به ظالمین صحبت شده است، ایران و رژیم ایران عدالت پروراست؟ عدالت اجتماعى؟ عدالت اسلامى؟ خودشان را بازى مى‌دهند یا ملت را مى‌خواهند بازى بدهند؟ قرآن چه احترامى پیش شاه و دارو دسته شاه دارد؟ احترام قرآن همین است که از روى سالوس طبعش کنند و به مردم بدهند براى اغفال، نظیر احترامى که معاویه کرد و قرآن را بالاى نیزه کرد که بیایید با هم به قرآن عمل بکنیم. اینها به قرآن احترام قایل هستند؟ اینها به روحانیت احترام قایل هستند؟ اسلام چقدر از روحانیت تجلیل کرده و سفارش کرده، اینها به روحانیت، براى