صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٩١

رفت، یک شکنجه‌اى دید، یک زحمتى دید، وطن‌دوستى اقتضا مى‌کند که غمض عین کند، نگذارد که مملکت از دست برود، وامصیبت!! مى‌خواهد مملکت از دست ما برود. لازمه این حرف این است که ایشان مى‌گوید اگر چنانچه من ملاقات کنم با ایشان مطلب را به ایشان مثلاً چطور مى‌گویم و ایشان هم اگر ببیند که یک خواست ملت را دادند، یک قدرى عمل ببیند، ملت هم اگر عمل ببیند خوب یک قدرى آرام مى‌شود لکن ملت عمل ندیده است. این دولت - مثلاً - که آمده است عمل نکرده است، خوب است که من (ایشان نگفته این را دیگر، لازمه حرف این است) بیایم که عمل نشان بدهم، یک چیزى مردم ببینند، یک آزادى مردم به چشمشان بخورد، آرام مى‌شوند.

پس این مطلبى که حالا ما به آن مبتلا شده‌ایم، این مانور دیگرى است که با این صورت به میدان آمده است. آن با آشتى آمده بود، این با مصلحت خواهى که: یک آدمى است وطن‌دوست و وطن‌خواه - عرض مى‌کنم - (به قول خودش) وطن پرست، این براى خاطر اینکه مملکت مبادا یک وقت از دست برود، جانفشانى کرده و - عرض مى‌کنم - این زحمت را به خودش داده که بیاید و ملاقات کند با شاه و بعد هم برود به قم (که نمى‌دانم آیا راهش دادند یا نه؟ بعضى‌شان راه نداده بودند، نمى‌دانم حالا به تمام معنى) برود به قم و بعد هم نجات بدهد مملکت را. از این نقشه‌اى که - مثلاً من عرض مى‌کنم - از این طرحى که خمینى دارد و داده است و مملکت به خطر افتاده است، ایشان با این ملاقات شاه و با آن رفتن قم (که آیا راهش دادند یا نه؟) این مملکت را نجات بدهد، جانفشانى کرده است و عرض مى‌کنم که از همه چیز گذشته براى نجات این مملکت!! مى‌گوید که من که در قم رفتم دیدم این ناآرامى قم و این تظاهرات قم و این فریادهاى قم را، خودم دیدم چه جورى است اینها آرام نمى‌شوند مگر اینکه یک چیزى ببینند از ما، یک دولتى روى کار بیاید که یک چیزى ازش ببینند و لازمه این حرف این است که ایشان تشکیل دولت بدهند و - عرض مى‌کنم که - این ناآرامى‌ها را ساکت کنند و یک آزادى بدهند و این چیزها و لابد مشروب خانه‌ها را هم ببندند و یک کارهاى دیگر بکنند لکن اعلیحضرت باشند، ایشان باشند که مبادا یک وقت این مملکت به دست روس و انگلیس بیفتد!! این قدرت اعلیحضرت است که الان روس‌ها را به جاى خودشان آنجا نشانده است و آمریکا را هم به جاى خودش آنجا نشانده است!! این قدرت را حق ندارد کسى دست بزند و این کار فلان و - مردم این - باید مردم را راضى بکنید که این قدرت را از بین نبرند و معارضه‌اى با یک همچنین قدرتى که الان ایران را نگه داشته است معارضه با این قدرت نکنند مردم.

خروج شاه از ایران تنها راه علاج و دواى ناآرامى‌ها و اغتشاشات کشور

حالا ما قبل از همه چیز اول از این آقاى شاهدوست (و به اصطلاح سایرین آمریکا خواه) ما به ایشان عرض مى‌کنیم شما که قم تشریف بردید و با اتومیبل‌تان سوار شدید و از تهران هم عبور کردید و رفتید به قم، توى تهران هم تظاهرات را حتماً دیدید (اگر نگویم در حسن‌آباد و در على‌آباد و در این دهات هم دیده باشید) مى‌گویید قم را دیدم، خوب شما گوشتان که الحمدلله گوش باز است، هوشتان‌