اطلاعات ما زیاد است و تشبثات شاه و هواخواهان شاه هم زیاد. اینها راه‌هاى مختلفى براى تصفیه ملت داشته‌اند و دارند که از راه قدرت و اعمال زور و نظامى و قواى انتظامى و شهربانى و اینها که با تجربه معلوم شد که اینها نتوانست ملت را ساکت کند و یا از راه تهدیدها، به خیال اینکه مثلاً تهدید به ترور کردن یک فرد، این تاثیرى دارد و ملت ما الان اتکاء به شخص دارد. این ملتى که جوشش‌اش حالا از باطنش هست و به طور خودکار الان دارد عمل مى‌کند و هیچ قدرتى نمى‌تواند این ملت را اینطور به پیش براند، اینطورى که ملاحظه مى‌کنید که سرتاسر یک کشور سى و چند ملیونى (از آن دهات گرفته تا آن شهرهاى بزرگ، از مرکز گرفته تا شهرهاى دور دست، دهات دور دست) اینها همه با یکدل و یکجهت ایستاده‌اند و فریادشان بلند است که ما نمى‌خواهیم این سلطنت پهلوى را. این الان اگر یک وقتى هم که مثلاً بوده است، یک تحریکاتى بوده است، یک چیزهائى بوده، یک دعوت‌هائى بوده و این دعوت‌ها اینجور شده است، حالا دیگر آنطور نیست، حالا دیگر افرادى که آنها توهم مى‌کنند باشد یا ترور بشود و نباشد، این ملتى که راه را دیگر یافته است، دیگر دنبال این نیست که راه یافته را دوباره بیابد، راهش معلوم شده دیگر. تا حالا که زحمت‌ها کشیده شده است این است که راه را به مردم یاد دادند، راه معلوم شده است الان. الان دیگر مملکت ایران و جمعیت مملکت ما به طور خودکار عمل مى‌کند، یعنى در تعطیلش دیگر منتظر این نیست که زید بگوید تعطیل کنید یا رئیس صنف یا روحانى یا سیاسى، ابداً دنبال این مطلب نیستند، تشخیص دادند که امروز باید تعطیل بشود سرتاسر ایران یکدفعه مى‌بینید تعطیل مى‌شود، شهرهاى بزرگ تعطیل مى‌کنند از باب اینکه تشخیص مى‌دهند که امروز تعطیل است. این کسى باشد یا نباشد دیگر این فرق نمى‌کند. این تهدیدها یک تهدیدهاى بچگانه است که یک دفعه توهم این بشود که مثلاً زید را ترور مى‌کنند و وقتى ترور کردند آتش خاموش نمى‌شود، آتش اگر روشن‌تر نشود خاموش نمى‌شود. این هم یک تشبث بچگانه است که اینها گاهى مى‌کنند و سابقه هم دارد که گاهى مى‌کردند، حالا هم باز کرده‌اند و مى‌کنند.