حال من امشب مقتضى اینکه مزاحمت کنم به آقایان نیست، اوضاع ایران براى ما حالى باقى نگذاشته. حتمى است تقریباً در ایران باز یک کشتار هست، باز این رژیم منحط، این رژیم سفاک به جان مردم افتاده است و دارند ما را قتل عام مى‌کنند. در عین حال اوضاع رضایتبخش است، در عین حال که کشتار هست،

اوضاع طورى است که ایشان را مأیوس کرده است، دیگر ایشان از وضع خودش مایوس است و تصدیق هم مى‌کند به اینکه من مأیوسم و باید هم مایوس باشد لکن در این حال یأسش الان دارد از یک طرف ارزهاى ملت را مى‌برد بیرون، جواهرات سلطنتى را مى‌گویند با طیاره حمل کردند به خارج این جزیره‌اى که براى کارهاى زشت درست کرده بودند و خیلى چیزهاى زیاد در اینجا خرج شده بود و موسسات زیاد، آنها را هم بعضى از آقایان گفتند که فروخته است به شرکت نفت و پول‌هایش را حمل کرده به خارج و از یک طرف هم حالا که مأیوس شده است افتاده است به کشتار دستجمعى و به هیچ کس رحم نمى‌کند.

مهلتى به شاه‌مصیبتى براى ملت

باید ملت ایران مهلت به این دیگر ندهد، باید بدون مهلت این را کنار بزند و قطع ید او را از سر ملت بکند. اگر مهلت پیدا بکند این مصیبت است براى ملت ایران. گاهى یک پیشنهادهائى از بعضى اشخاصى که خیلى توجه به تمام مسایل ندارد مى‌شود، از بعضى از آقایان، از محترمین که مثلاً خوب است که اصل رژیم باقى باشد و این شخص برود لکن بعضى تصریح به این مى‌کنند که (ایشان هم باشد لکن همانطورى که قانون اساسى تکلیف سلطان را معین کرده است که سلطان باشد و حکومت نکند، همین سلطنت بکند، بایستى ما هم همین طور رفتار کنیم و بگوئیم که ایشان سلطنت بکند و حکومت نکند و حالا به این مطلب قانع بشویم و بعد کم‌کم یک قدم، یک قدم جلو برویم) این جزء اشتباهاتى است که آقایان دارند، آنهائى که سوء قصد دارند، یعنى مى‌خواهند این رژیم را حفظش کنند و بعد هر کارى‌خواهد بکند، آنهایى که حسن نیت دارند و آنطور نیست که بخواهند یک ظلمى ادامه پیدا بکند آنها هم اشتباه دارند.