صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٥

ملاقات کردم، من کارم را درست کردم، من تحکیم کردم نوکرى را، دیگر شما حق ندارید که خیال کنید که من نخیر دیگر وابسته نیستم، من وابسته‌ام، من مى‌کشم. این اشتلم‌ها و الدرم‌ها براى همین معناست که مى‌خواهد به مردم ضرب شست نشان بدهد که مبادا یک وقتى یک چیزى، یک کسى خیال بکند، لکن بد خوانده بود، نمى‌دانست که با این کشتار چه فضاحتى به سرش در مى‌آید. آدمى که مى‌گوید یک ملت همه با من موافقند، همه رأى دادند به اینکه مثلاً این انقلاب سفید خونین، همه رأى به من دادند، مردم سرتاسر ایران بر ضد ایشان قیام کرده‌اند، از قم و تهران شروع شد و رفت تا خراسان و آذربایجان و از آن طرف تا کرمان، از آن طرف تا اهواز و - عرض مى‌کنم که - آبادان، سرتاسر ایران قیام کردند بر ضد ایشان. این اشخاصى که ایشان ادعا مى‌کرد که همه با من موافقند، ما همه هستیم، ما را مى‌خواهند، ملت من را مى‌خواهد، اگر یک روز این سر نیزه آمریکا از سر این برداشته بشود، در خود دربار پوست این آدم را مى‌کنند، خود دربار یک روز یک همچون تجربه‌اى آقاى کارتر بکند، رها کند این ملت ضعیف را، رها کند این مردم را. این سازمان‌هائى که گوش ما مى‌رسد سازمان مثلاً چه و کذا، همه‌اش بازى است، امنیتى در کار نیست که سازمان امنیت اینجا باشد یا امنیت عمومى باشد، اینها همه براى بازى دادن مردم است.

کمونیستى مخدر جامعه است

مى‌خواهند مردم را نظیر کونیستى تخدیر کنند، کمونیستى یک مخدرى است براى مردم، نه این است که یک چیزى، یک حل عقده‌اى مى‌کند، مگر مى‌شود کسى که خودش آدم نیست براى آدم‌ها کار بکند، مگر مى‌شود که یک مسلح غیر صالح براى مردم ضعیف کار بکند. من خودم شاهد این قضیه بودم که وقتى که در همین جنگ عمومى که بنا بود سران لشکرها، سران دول در ایران با هم ملاقات بکنند، استالین آن وقت رئیس شوروى بود. این استالین نیز که حالا هم عکس‌هایش را مى‌اندازند و چه مى‌کنند، گر چه اخیراً دیگر آبروئى ندارد لکن ایشان رئیس شوروى بود، آن دو تاى دیگر ى که یکى از آن از آمریکا بود و یکى دیگر از انگلستان بود، اینها با امر عادى آمدند و رفتند (آنطور که نقل مى‌کردند آنوقت) به سفارتخانه‌هاى خودشان و بنا بود در تهران یک جلسه‌اى داشته باشند لیکن استالین که هم به او برادر مى‌گفتند و همه مى‌گفتند ما همه با هم مثل هم هستیم و براى مردم دلسوزى مى‌کرد و قارداش به او مى‌گفتند ایشان، مى‌گفتند حتى گاوى که از آن شیر مى‌خواهد بخورد آورده‌اند همراهش که مبادا از گاوهاى ایران شیر بخورد، گاو را با طیاره‌اى که حامل خودش بوده، حامل یک گاو هم بوده، هم گاو اسلحه‌دار بى‌عقل و هم خودش اسلحه‌دار بى‌عقل، بلکه خدا مى‌داند که او بدتر از آن رفیقش (گاو) بود، خدا مى‌داند که این طور بود. ایشان که این آدم با حتى گاو شیر ده آمد و وارد شد و این را دیگر خودم با چشمم دیدم که در بین راه خراسان از شاهرود یا یک قدر جلوتر این دیگر منطقه آنها بود، منطقه شوروى بود، ایران را به چند منطقه قسمت کرده بودند، آن منطقه شوروى بود، من خودم دیدم که ما در اتوبوس مى‌رفتیم براى زیارت، این سربازهاى آنها مى‌آمدند گدایى مى‌کردند جلوى اتومبیل و