ما این روزها، هر روز مواجهیم با این مسائلى که پیشتر ممکن بود در ماهى یک مرتبه، بیست روز یک مرتبه مواجه باشیم و قبلاً این مهلت را به مردم مى‌دادند که تا هفته اینهائى که کشته شدند مهلت باشد براى هفته، تا چهلم مهلت باشد و در چهلم باز یک جنایت واقع بشود.

ریشه اختلاف مردم با دستگاه هاى حکومتى شاه

امروز وضع ایران طورى شده است که الان که من با شما صحبت‌کنم، در همدان اختلافات هست و به هم ریختگى، از سه روز پیش از این تا حالا بین مردم و پلیس و دستگاه انتظامى اختلاف هست. قضیه اختلافات مردم با دستگاه از یک جهت نیست، از دو جهت نیست هر جهتى از جهات را که یک ملتى به آن احتیاج دارند و مى‌بینند که این دستگاه ظلم این شاه، این ارباب‌هاى شاه که آمریکا و انگلستان و شوروى مهمشان هست، هر دستگاهى از دستگاه‌هائى که ملت از آن یک نحو استفاده‌اى دارد، اینها به خطر انداختند و از بین بردند. یک ملتى احتیاج به فرهنگ دارد، ملت با فرهنگش زندگانى سیاسى‌تواند بکند، ما فرهنگمان یک فرهنگى است که استقلال ندارد و مربوط به خود مردم نیست بلکه اداره‌اش باید به دست خارجى‌ها بشود و به امر آنها تنظیم بشود برنامه‌هایش و لهذا یک فرهنگ سالم تحویل نمى‌دهند، یک فرهنگیان سالم تحویل به ما نمى‌دهند، اساتید دانشگاه نمى‌توانند، نمى‌توانستند که به کار خودشان آنطور که باید ادامه دهند، دانشجوهاى دانشگاه‌ها نمى‌توانند به آنطورى که مى‌خواهند به کارشان ادامه بدهند، اینها همه دستگاه باید دستگاه مداحى براى آریامهر باشد. همه، همه باید یک کلام دستگاهى باشد که اداره ظلم را تقویت کند. ملت مى‌بیند مى‌رود سراغ فرهنگش، یک فرهنگ فلج، یک فرهنگى که از آن هیچ کار نمى‌آید و نمى‌تواند یک نقش صحیحى داشته باشد در ملت، مى‌رود سراغ ارتشش، مى‌بیند که ارتشى است که انگل است، شصت هزار نفر مستشار آمده‌اند و عده کثیریشان، اینهائى که آمدند و ارتش را به دست گرفته‌اند مستشارهاى آمریکائى هستند که الان ارتش ما را دارند اداره مى‌کنند. ارتش تحت فرمان ما نیست، تحت فرمان ملت نیست، براى ملت نیست، به نفع ملت نیست، همه قوایشان را رویهم گذاشتند براى کوبیدن این ملت به امر شاه و به امر دستگاه هاى جلوتر.