صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٧٢

دارد از اینها؟ کسى که زمام همه ارتش را بدهد به دست چهار نفر آمریکایى، مستشار آمریکایى که همه جهات در دست آنها باشد، این بیچاره‌ها همه در تحت فشار باشند اینها دل خوش دارند؟ مگر اصلاً غیرتمند نباشند والا اگر کسى غیرتمند باشد دل خوش نمى‌تواند داشته باشد، نباید اینها هم ساکت باشند، اینها هم روابط باید داشته باشند، بین احزاب و لشکرى‌ها، بین لشکرى‌ها و روحانیون همه باید با هم روابط داشته باشند و نقشه بکشند براى زوال این آدم. ملت اسلام و ملت ایران با این آدم آشتى نخواهد کرد، اگر یک کسى بگوید آشتى، این خائن است آشتى نخواهد کرد با این، نه هیچ ملائى آشتى با این مى‌کند و نه هیچ کافرى آشتى مى‌کند و نه هیچ مسلمانى آشتى مى‌کند، راه آشتى نمانده است، خوب چه راهى گذاشتند براى این؟ اینهمه جوان هاى ما را کشتند، باز هم آشتى؟ اینهمه به مقدسات ما توهین کردند، باز هم آشتى؟ آشتى چیست؟ ما آشتى نداریم، دروغ نسبت مى‌دهند به آقایان عظام دروغ نسبت مى‌دهند، کسى آشتى ندارد با آنها و امکان ندارد یک همچو چیزى. یک ملتى که همه چیزش به باد رفته است، حیثیت و جهات معنوى و مادیش به باد رفته است و همه را آین آدم به باد داده است، خوب چطور آشتى بکند با این؟ همان طورى که یکى از بزرگان سیاسیون گفته است که یکى از دو راه دارند مسلمین، ایرانى‌ها، یا آزادى یا بودن این، یا باید اختیار کنند بودن این را و همین طور تا آخر تحت فشار باشند و یا باید اختیار کنند آزادى را و این را بیرونش کنند و چون آزادى را حتماً خواهند اختیار کرد پس این را حتماً انشاءالله خواهند بیرون کرد. تکلیف هست آقا براى همه ما - یک چیزى نیست که تکلیف است، تکلیف الهى است، یک ملتى همه چیزش را دارد از دست مى‌دهد و از دست داده است، اهتمام به امور مسلمین از اوجب واجبات است، باید شما محکم به این امر باشید والا (فلیس بمسلم). این از امورى است که لازم است بر همه ما، همه مکلفیم که این کیان اسلام را در ایران حفظ کنیم. این آدم نه با اسلام خوب است و نه با قرآن خوب است و نه با حضرت رضا خوب است، کسى که با اسلام آشنایى داشته باشد این طور، جسارت‌ها نمى‌کند. ما همه مکلفیم که برضد این قیام کنیم، قیام قلمى قیام قولى، هر وقت هم شد قیام به سلاح، هر وقت، وقت پیدا کردیم اول کسى که سلاح را به دوشش بگیرد خود منم اگر توانستم، هر وقت هم نتوانستم حرف مى‌زنم، صحبت مى‌کنم

همه حیثیات ایران یک حیثیت انگلى است‌

بعد از اینکه همه این چیزها، همه مراتع ما را از بین بردند (قریب ٤٠ هزار نوشته است) قریب ٤٠ هزار قنات خشک شده است در ایران براى اینکه این سدها را که بستند یا چه کردند، این قنات‌ها خشک شده است و قهراً وقتى قنات‌ها خشک شد زراعت نمى‌شود، وقتى زراعت نشد مردمش کوچ مى‌کنند و مى‌آیند به فقر و فلاکت در تهران یا در یک شهر دیگرى و تعمد در این کار هست که مردم را جمع کنند در شهرها که مبادا در دهات مخالفت شروع بشود و دهات مشکل است مهارش. آنهایى که یک نحو شم سیاسى دارند، مى‌گویند مسأله این است که مى‌خواهند کوچ بدهند دهاتى‌ها را، کوهستانى‌ها را، بختیارى‌ها را که در کوهستان هستند عرض مى‌کنم که بلوچ‌ها که در صحرا