نمى داند چه بکند.این تمدن بزرگ ماست!! مردم نان ندارند بخورند آقا مى‌فرمایند (تمدن! ما در تمدن بزرگ! شما را به تمدن بزرگ برسانیم) دشت مغان از دشت‌هایى است که باز ملى کردند و مردمش را بیرون کردند و دامدارها از بین رفتند، این را هم دادند دست یک دسته دیگرى. این سد دز را که هفتصد میلیون براى ساختن آن است و یک میلیارد و دویست میلیون دلار یا تومان هم خرج کردند براى کانالى که آب برساند به آنجا، این هم در تقدیم اعلیحضرت است و دارو دسته ایشان. صدوپنجاه روستا از بین رفت، اینها را از بین بردند و اینجاها را ملى کردند یعنى براى همه ملت لکن مال خود اعلیحضرت و دارو دسته ایشان. اینها چیزهایى است که نوشتند و گفتند شواهد هست در آن.

١٥ خرداد باید سرلوحه قضایا و مبدا تفکر باشد

ما یک چنین زندگى‌اى داریم، ما یک چنین تمدن بزرگى داریم که قبل از آمدن ١٥ خرداد جوان هاى ما را مى‌گیرند حبس مى‌کنند، قانون جنگل هم معلوم نیست این جور باشد، مغول هم که این جور نبوده، حال اینکه آنها هم یاسا داشتند، قانون داشتند، به چه قانونى باید گرفت فلان را، به چه قانونى باید کشت فلان را، به چه قانونى باید چه کرد. شما که مردم را مى‌کشید، بى قانون مى‌روید منزل علماى اسلام، تا یک کسى بلند مى‌شود که ما کارى نکردیم بعد مردیکه مى‌زند، مى‌کشد یکى هم نیست که بگوید چرا؟ ١٥ خردادى که - جنایاتى که این مرد در ١٥ خرداد کرد معلوم نیست در تاریخ نظیرش اتفاق افتاده باشد - الانادر - که مردم بیگناه را همین طور درو کردند، اشخاصى که دیده بودند مى‌گفتند، مى‌گفتند که همین طور مى‌آمدند، این کامیون‌ها مى‌آمدند، این زره پوش‌ها همین طور مردم را درو مى‌کردند و مى‌ریختند توى خیابان ها. این ١٥ خرداد را نمى‌گذارند یک کسى آه بکشد براى آن، لکن ملت ایران نباید این ١٥ خرداد را از یاد ببرند، خوب ١٥ خرداد باید زنده بماند، یک جنایتى است کم آثارش باید محو نشود. حالا بحمدالله به دست خودشان یکقدرى دارد زنده مى‌شود براى اینکه همین جلوگیرى و همین آدم گیرى و همین‌ها زنده مى‌کند ١٥ خرداد را. ملت ایران نباید ١٥ خرداد را از یاد ببرند و نباید هیچ یک از جنایاتى که از ١٥ خرداد به این طرف شده است و جلوترش به دست پدر این شده است نباید ملت ایران آنها را از یاد ببرد، اینها باید سرلوحه قضایاى آنها باشد براى اینکه مبدا تفکر باشد، باید سران قوم تفکر کنند در این امور، ١٥ خرداد را باید حفظش کنند، مى‌توانند با جاروجنجال و هیاهو و تظاهرات، نمى‌توانند با مقاومت منفى و بیرون نیامدن از منازل، اگر مى‌بینند که اینها مثل گرگ به جان مردم افتادند و جوان‌هاى اینها را مى‌خواهند بکشند، در منازل بمانند، یک جور تنفر است از این رژیم و از این آدم اعتراضاً در منزل بمانند، اگر مى‌توانند تظاهر کنند اما از یاد نباید برود، باید این زنده باشد و انشاءالله از یاد هم نمى‌رود.