با فرا رسیدن اربعین مقتولین مظلوم تبریز غم هاى ملت غیرتمند تجدید مى‌شود. ملت مظلوم ایران باید در هر چند صباحى پرچم هاى سیاه افراشته کنند و در سوک بنشینند براى جوانان عزیز و عزیزان اسلام که به دست عمال آمریکا و به امر شاه در خاک و خون کشیده شدند و هنوز چشم‌ها گریان و دل‌ها بریان است براى یک قتل عمومى که دست آمریکا و سایر اجانب از آستین شاه بیرون آمده و ملت را به عزاى دیگر مى‌نشاند و من نمى‌دانم دنبال این اربعین قتل هاى دیگرى و جنایتات تازه‌اى است و ضحاک عصر در خونخوارى تجدید مطلع مى‌کند یا مامور جنایت به صورت دیگر مى‌شود.

ما از این جنایات پى‌درپى و کشتار وحشیانه ناراحت و در عین حال امیدواریم، ناراحتى براى آن که جوانان رشید روحانى و دانشگاهى و بازارى و سایر طبقات را که امید براى آتیه کشور هستند از دست داده‌ایم و مى‌دهیم و امیدواریم چون مى‌بینیم این جنایات شاهانه و این کشتار وحشیانه نتوانست و نمى‌تواند نهضت این ملت بیدار به پا خاسته را به سستى گرایاند، هر چه جنایت و قتل افزایش یافت، ملت در اراده آهنین خود قویتر و مستحکمتر شد.

قطره هاى خون شهدا، آتشى براى درخت استعمار برمى‌افروزند

کشتار بیرحمانه قم، ایران را به هیجان درآورد و تبریز عزیز را به قیام همگانى مردانه در قبال ظلم و بیدادگرى نشاند و کشتار دسته جمعى تبریز، ملت غیور ایران را چنان تکان داد که در آستانه انفجار است‌انفجارى که دست اجانب را به خواست خداى متعالى براى همیشه قطع کند، انفجارى که انتقام مظلومان را از شاه بگیرد و دودمان سیاه روى پهلوى را براى همیشه از تاریخ ایران محو کند و این ننگ را از صفحه آن بزداید. ما کشته دادیم و رنج بردیم، لکن هر قطره خون آنها خون‌هایى را در رگ جوانان غیرتمند ما به جوش آورد و آتشى در دل آنها روشن‌