محمدرضا خان پهلوى و پدر روسیاهش روى سلاطین مستبد را سفید کرد. تاریخ ایران به یاد ندارد این چنین سفاکى و قتل عام پى در پى را که به دست این یاغى سفاک انجام مى‌گیرد. تاریخ مشروطیت به یاد ندارد این چنین مجلس سنا و شورا را که اهالى محترم متدین آذربایجان را مشتى اوباش و بى دین معرفى کند، از مجلسى که دست نشانده شاه است بیش از این توقع نیست. اکنون بعد از آنهمه کشتار و جنایات تبریز و آنهمه خونخوارى هاى شاه، مشتى سازمانى را با کارگران مجبور با سرنیزه در گوشه و کنار کشور به راه‌انداخته و با عربده کشیدن و به نفع دستگاه جنایت و خیانت،تظاهرات به راه‌انداختن، مى‌خواهند لکه هاى ننگ را از سرو صورت این مستبد خونخوار شستشو کنند، غافل از آنکه با آب زمزم و کوثر هم محو نخواهد شد. تاریخ، رنج هاى ملت و ستمکارى و جنایات این پدر و پسر را ضبط کرده و در فرصتى منتشر خواهد کرد.

تا گرفتن انتقام از دودمان پهلوى ملت از پاى نخواهد نشست

من اکنون که مشغول نوشتن این (غمنامه) هستم، نمى‌دانم که به برادران عزیز تبریزى ما چه مى‌گذرد. آیا شاه به جنایات خود ولو موقتاً خاتمه داده است یا نه؟ و یا مى‌خواهد پس از آن قتل عام، بازماندگان را چنان سرکوبى کند که نفس‌ها قطع شود؟ لکن باید بداند که دیر شده‌ملت ایران راه خود را یافته و از پاى نمى‌نشیند تا جنایتکاران را به جاى خود بنشاند و انتقام خود و پدران خود را از این دودمان سفاک بگیرد. با خواست خداوند قهار، اکنون در تمام کشور صداهاى ضد شاهى و ضد رژیمى بلند است و بلندتر خواهد شد و پرچم اسلام بر دوش روحانیون ارجمند براى انتقام از این ضحاک زمان به اهتزاز خواهد در آمد و ملت اسلام یکدل و یک جهت به پاس از مکتب حیاتبخش قرآن، اثار این رژیم ضد اسلامى و مروج زردشتى را محو خواهد کرد. (الیس الصبح بقریب).

همصدائى ملت در بیزارى از دودمان پلید پهلوى

اهالى معظم و عزیز آذربایجان ایدهم الله تعالى بدانند که در این راه حق و استقلال و آزادى طلبى و در حمایت از قرآن کریم تنها نیستند، شهرهاى بزرگ چون شیراز، اصفهان، اهواز و دیگر شهرها و مقدم از همه قم مرکز روحانیت و پایگاه حضرت صادق سلام الله علیه و تهران بزرگ با آنها همصدا و هم مقصد و همه و همه در بیزارى از دودمان پلید پهلوى شریک شمایند. امروز شعارها در کوچه و برزن هر شهر و هر ده (مرگ برشاه) است و هر چه عمال کثیف کوشش مى‌کنند که جنایات را از مرکز اصلى که شاه است منحرف و به دولت یا ماموران متوجه کنند، کسى نیست که باور کند. عجب آنکه از قرار مسموع هیاتى از دستگاه به آذربایجان آمده است که بیخبرى شاه را از این جنایات اعلام کند و آن کس که احتمال آن را بدهد، کیست جز سازمان‌ها و اعضاء مجلسین که