یک جامعه‌اى که یک مقصدى دارد و مى‌خواهد که آن مقصد را تا آخر ببرد و مقدماتش را فراهم کند و به نتیجه برسد، این جامعه را مى‌شود تشبیه کرد (افراد جامعه و خود جامعه را) به قطرات و نهرها و سیل و دریا. قطره باران یکى یکى وقتى که ملاحظه بکنید، هر قطره‌اى وقتى از قطره‌هاى دیگر جدا باشد یک برگ را هم تر نمى‌کند یک قطره باران به قدر اینکه یک برگى را تر بکند نیست. اگر هم فرض کنید که میلیون‌ها قطره باشد، این قطره‌ها از هم جداباشند، هیچ اتصالى باهم نداشته باشند، اگر چنانچه میلیاردها قطره وجود داشته باشد. و این‌ها قطره قطره باشند، باز کارى از آنها نمى‌آید. هر قطره‌اى تا اجتماعى نباشد کارى از آن نمى‌آید، حالا اگر اتصال با هم پیدا کردند، یک وقت اتصالشان یک مقدارى است، مثلاً در یک جایى که قطرات آمده‌اند، یک مقدارى از این قطرات با هم اتصال پیدا کرده‌اند و لیکن به مقدار دیگرى یا اتصال ندارند یا اتصال پیدا کرده‌اند لیکن آنها دیگر به این قطراتى که با هم متصل شده‌اند، اتصال نداشته باشند، آن یک جویى را، یک نهرى را تشکیل مى‌دهد، آن هم یک نهرى را تشکیل مى‌دهد یا اگر با هم اتصال پیدا نکرده باشند به همان قطره باقى مى‌مانند. از این نهر یک کارى بر مى‌آید اما کار اساسى نیست. از این اتصالى که بین این قطرات پیدا شده است و یک نهرى ازآن درست شده است، مى‌شود که یک زمینى را مثلاً آبیارى کنند و به او کشتى بکنند لیکن محدود است انتفاع از آن آن نهر هم همین طور، و آن قطرات اگر باشد که هیچى. اما اگر چنانچه این نهرها به هم متصل شد و یک سیلى و رودخانه‌اى راه انداخت، قدرتش زیاد مى‌شود قطره بود آنوقت، قبل از اینکه سیل بشود، آنوقت که قطره بود، قدرتش یک قدرت قطره‌اى بود که یک برگ را نمى‌توانست تر بکند یا حرکت بدهد، حالا که اتصال پیدا کرد و یک نهرى از او وجود پیدا کرد، این حالا به واسطه اتصال، قدرت پیدا کرد یعنى قدرتهاى کوچک جمع شدند، ضعیف جمع شدند، وقتى با هم شدند یک قدرت واحد پیدا شد که این قدرت واحد نسبت به آن قطره به اندازه‌اى است که عدد آن قطرات است، اینها با هم که مجتمع شدند این ضریب آن قطرات است و شاید گاهى هم قدرت بیشتر