خاتمیت
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص

خاتمیت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٤

بشناسیم ، آن هم قواعدی قطعی و تخلف ناپذیر ، یا خیر ؟ [ پاسخ این است‌ که ] ما از نظر اینکه مسلمان و موحد هستیم و تابع قرآن می‌باشیم ، باید بپذیریم که تاریخ بشر ، تاریخ امتها و اقوام و جمعیتها یک حساب منظم و قطعی و مشخصی دارد و ما باید آن حسابها را بشناسیم و خودمان را با آن‌ حسابها تطبیق بدهیم ، و اتفاقا قرآن مجید راجع به این که تاریخ بشر حساب‌ قطعی و منظمی دارد ، چون بیشتر با زندگی مردم سر و کار دارد ، با صراحت‌ بیشتری این مطلب را بیان کرده است . در آیات زیادی از قرآن با کلمه [ ( سنت ) ] یا [ ( سنن ) ] برخورد می‌کنیم ، یعنی قرآن مجید سرگذشت و سرنوشت یک قومی را که ذکر می‌کند تحت عنوان [ ( سنة الله ) ] ذکر می‌کند : سنت الهی اینست ، روش الهی و قانون الهی اینست که ملتها اگر چنین و چنان باشند یک همچو سرنوشتی داشته باشند ، و اگر نه ، طور دیگری باشند ، باز سرنوشت دیگری داشته باشند . مثلا این آیه که می‌فرماید : « " ان‌ الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم " »[١] یک قانون مسلم و قطعی را در تاریخ بشر و زندگی بشر ذکر می‌کند . ما می‌بینیم قرآن کریم سر گذشت فرعون و فرعونیان را ذکر می‌کند ، ستمگریها ، استکبارها ، استعلاها و تبعیضهای اینها را بیان می‌کند ، کفرورزی و کفران ورزیهای اینها را ذکر می‌فرماید تا منتهی می‌شود به هلاکت آنها . پشت سرش اینچنین می‌فرماید : ²ذلک بان الله لم یک مغیرا نعمة انعمها علی قوم حتی یغیروا ما بانفسهم‌ [٢] یعنی این بدان سبب و موجب است که هرگز خداوند نعمتی را که به‌ قومی ارزانی می‌فرماید از آنها پس نمی‌گیرد


[١] سوره رعد ، آیه . ١١ [٢] سوره انفال ، آیه . ٥٣