باشد ، بصیرت داشته باشد و حقه باز هم نباشد و در نظرهای خودش نار و نزند ، اما حالا این کارشناس در خانه خودش مشروب می‌خورد یا فسق دیگر مرتکب می‌شود به من چه ارتباطی دارد ؟ ! اما ملا و مرجع دینی چطور ؟ آیا او فقط یک کارشناس است و فقط باید شرایط یک کارشناس را واجد باشد ، یعنی علم و فن این کار را داشته باشد و در کار خودش هم تقلب و دروغ‌ نداشته باشد ، همین کافی است ؟ نه ، او اساسا از هر گناهی باید پرهیز داشته باشد ، باید عادل باشد ، ما فوق عدالت افراد عادی . آن جمله‌ای که‌ امام فرمودند : « اما من کان من الفقهاء صائنا لنفسه حافظا لدینه ، مخالفا علی هواه ، مطیعا لامر مولاه فللعوام ان یقلدوه » [١] ، خود مجتهدین می‌گویند از این جمله ، مافوق عدالت فهمیده می‌شود . باید آن‌ مجتهد و مرجع ، باید آن کسی که خودش را به تعبیر امیرالمؤمنین در ارفع‌ مقامات قرار داده است ، مصدر واردات است ، کسی که می‌خواهد فروع را بر اصول تطبیق بکند ، مافوق عدالت را واجد باشد ، نمی‌گویم وحی و الهام ، اما از حد یک عالم عادی هم باید بالاتر باشد ، یک صفا و معنویت و نورانیتی داشته باشد که همان نورانیت مؤید او باشد و او را تأیید کند .
تنها دستگاه فکری او مجهز باشد کافی نیست ، دستگاه روحی و معنوی او هم‌ باید مجهز باشد .
امام صادق علیه‌السلام فرمود : « انا لا نعد الفقیه منکم فقیها حتی یکون‌ محدثا » . به یکی از اصحاب خود فرمود : ما از شما فقیهی را فقیه‌ نمی‌شماریم مگر اینکه محدث باشد یعنی از باطنش با او صحبت شود ، خبر به‌ او بدهند ، یک چیزهایی به او الهام و تلقین شود . راوی تعجب کرد

[١] احتجاج طبرسی ، ج ٢ ، ص . ٢٦٣