این می‌تابد ، این از جامی که تهیه کرده است به او می‌نوشاند و او از جامی‌ که تهیه کرده است به این می‌نوشاند ، سیراب می‌کنند یکدیگر را .
« و یصدرون بریة » ، بیرون می‌آیند در حالی که سیراب و اشباع شده‌اند « لا تشوبهم الریبة » ، ریبه و شک و تردید در وجود آنها راه پیدا نمی‌کند، « و لا تسرع فیهم الغیبة » ، در میان آنها غیبت نفوذ پیدا نمی‌کند ، از یکدیگر غیبت و بدگوئی نمی‌کنند ، « علی ذلک عقد خلقهم و اخلاقهم » خداوند خلقت و خوی آنها را اینچنین بسته است ، « فعلیه یتحابون و به یتواصلون‌» پس محبت الهی است که اینها را گرد یکدیگر جمع کرده است ، و اساس‌ کارشان خداست ، خداست که اینها را به هم مربوط و متصل ساخته است .
« فکانوا کتفاضل البذر ینتقی فیؤخذ منه و یلقی ، قد میزه التخلیص و هذبه‌ التمحیص » . مثل اینها مثل بذر انتخاب شده است . کشاورز وقتی که‌ می‌خواهد زراعت بکند هر دانه‌ای را نمی‌پاشد ، بهترین دانه‌ها را به عنوان‌ نمونه پیدا می‌کند و آنها را برای پاشیدن و کاشتن انتخاب می‌کند .
می‌فرماید اینها از این قبیل هستند . « قد میزه التخلیص و هذبه التمحیص‌» [١] . تلخیص و تمحیص شده‌اند ، انتخاب اصلح در میان آنها صورت گرفته‌ است . این هم تتمه جمله‌های حضرت .
غرض اینست : قرآن چون کتاب خدا است حکم کتاب طبیعت را دارد ، هر دوره‌ای و هر زمانی باید مسلمین و مؤمنین روی آن مطالعه کنند ، و لهذا قرآن همانطور که دستور تدبر و تفکر در طبیعت را به همه مسلمین می‌دهد و تشویق می‌کند که تدبر کنید و تعقل کنید ، درباره خودش نیز همین تأکید و تشویق را می‌کند و می‌گوید هر چه بیشتر در قرآن مطالعه کنید بهتر به حقایق‌ آن پی می‌برید . جمله‌هایی از بزرگان دین در این زمینه می‌خوانم تا

[١] نهج البلاغه ، خطبه . ٢١٢