این وسیله حافظ باشند ، خلفای پیغمبران باشند ، نبوده است و نمی توانسته‌ است در آن اعصار باشد . این وظیفه را پیغمبران نه از طریق علم و درس‌ خواندن بلکه از طریق وحی انجام می‌داده‌اند ، و عرض کردیم که حیوان به طور کلی و از آن جمله انسان هر چه که ناقص‌تر است راه هدایتش بیشتر به‌ الهامات بستگی دارد و هر چه که ناقص‌تر است راه هدایتش بیشتر به‌ الهامات بستگی دارد و هر چه کاملتر می‌شود بستگی بیشتر به فکر پیدا می‌کند .

شبهه درباره احتیاج به امام در منطق شیعه

سؤال آقایان اینست که اگر در دوره شریعت ختمیه احتیاجی به نبی یعنی‌ کسی که از طرف خدا ملهم و موحی الیه و مؤید من عند الله باشد نیست و این کار را فقها و حکما و علمای امت می‌توانند انجام دهند و عهده دار این‌ کار هستند ، همانها که پیغمبر فرمود : « علماء امتی کانبیاء بنی‌اسرائیل » ، پس چه احتیاجی به وجود امام است و از نظر منطق شیعه این مطلب چگونه‌ توجیه می‌شود ؟ اگر این جور است پس همانطوری که به پیغمبرانی که آن‌ پیغمبران مروج و مبلغ دین باشند ، داعی الی الله باشند ، آمر به معروف و ناهی از منکر باشند احتیاجی نیست ، به امام معصوم هم احتیاجی نیست . این سؤال ، سؤال بجائی است . اما جواب : در موضوع امام و پیغمبر دو مسأله است . یکی اینکه فرق‌ امام و پیغمبر در چیست ؟ البته نمی‌توان گفت امام یعنی آنکه صاحب‌ شریعت نیست ، چون اکثر پیغمبران هم صاحب شریعت نبوده‌اند . مسلم است‌ که بین پیغمبر و امام فرق است ، و اگر فرق نبود ، این به اسم گذاری نبود که ما بگوئیم علی بن ابی‌طالب پیغمبر نیست و