خاتمیت - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٢
داریم اما هیچکدام اختصاص به علماء ندارد ، اگر یک لباس با کیفیت بالخصوصی مستحب باشد همینطوری که برای عالم مستحب است برای غیر عالم هم مستحب است ، و اگر مکروه باشد همان جوری که برای علما مکروه است برای غیر علماء هم مکروه است . باز از جمله کارهایی که اسلام درباره علماء دین نکرده است اینست که در قانون خودش امتیاز و استثناء برای عالم دینی قائل نشده است ، مثلا نگفته جاهلان چهار رکعت نماز بخوانند و علماء دو رکعت ، شما اگر ثروتمند شدید زکات بدهید و علماء ندهند ، شما اگر مالی داشتید که خمس به آن تعلق میگیرد خمس بدهید و علماء ندهند ، در ادیان دیگر بوده است ، مثلا در دین برهمائی و زردشتی ، برهمن و موبد از مالیات دادن معاف بودهاند ، ولی اسلام هیچ فرقی میان عالم و غیر عالم نه در مقررات عمومی و نه در مجازاتها قرار نداده است ، نگفته است که اگر فلان گناه را عالم بکند مجازات او از غیر عالم کمتر است ، حتی در مجازات اخروی مجازات عالم را بیشتر نیز دانسته است ، ولی در دنیا فرقی ندارد . حق فهم و تفسیر و تخصص منحصر به طبقه معینی نیست ، بلکه شرط آن را علم و صلاحیت فنی دانسته است . در بسیاری از ادیان ، شما تشریفاتی را میبینید برای مولود یا مرده یا ذبیحه یا معبد و یا عروسی که این تشریفات اختصاص به روحانیون دارد . فرضا آنکه باید به گوش بچه نوزاد دعا بخواند منحصرا باید مثع کاهن باشد ، روحانی باشد ، یا آنکه نامگذاری میکند روحانی باشد ، آنکه مثلا برای مرده دعا میکند یا نماز میت میخواند روحانی باشد . اسلام میگوید نماز میت را هر کس میتواند بخواند ، دعای مستحبی را به گوش بچه هر کس میتواند بخواند ، ذبح حیوانات همینطور . مثلا یهودیها میگویند حتما خاخام باید باشد تا این مرغ یا حیوان دیگر را بکشد . اسلام هیچوقت برای