خاتمیت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٧

آن احتیاج دارد که بشر هزار و چهارصد سال پیش به آن احتیاج داشت . یک‌ جوان تحصیلکرده اروپا رفته همه چیز خوانده هم می‌تواند این را در رأس‌ ایدئولوژی خود هدف قرار دهد و زندگی خود را بر پایه آن بنا نهد . و همچنین سایر تعلیماتی که در دین مقدس اسلام هست . شما دست روی هر تعلیمی از تعلیمات دین مقدس اسلام بگذارید می‌بینید همین جور است .
تعلیماتی که اسلام فرضا راجع به معاد و معادشناسی دارد همینطور است .
می‌گوید : ای بشر ! تو موجودی هستی که حقیقت تو ، هویت تو ، ذات تو به‌ گونه‌ای است که به سوی خدای خودت بازگشت می‌کنی ، تمام اعمالی که در این‌ دنیا مرتکب می‌شوی ، مثل خودت که فانی نخواهی شد فانی نخواهد شد ، « انا نحن نحیی الموتی و نکتب ما قدموا و آثارهم و کل شی‌ء احصیناه فی‌ امام مبین »[١] ، این را به عنوان یک حقیقت علمی جهانی ذکر می‌کند ، « و ان الی ربک المنتهی »[٢] « انا لله و اناإلیه راجعون »[٣] . همه‌ از آن خدا هستیم و همه به سوی خدا بازگشت می‌کنیم ، هر قدمی که برمی‌داریم‌ و هر لحظه‌ای که بر ما می‌گذرد به خدا و قیامت نزدیک می‌شویم . این یک‌ حقیقتی نیست که مخصوص به یک زمان معین باشد . بشر را به اعمال و نیات‌ خودش متوجه می‌کند ، به صفات و ملکات خودش متوجه می‌کند .
اسلام دعوت می‌کند به تفکر . این تعلیم ، یکی از اصول اسلام است . آیا چه روزی برای بشر خواهد آمد که در آن فکر نکردن برای او از فکر کردن بهتر باشد ؟ اسلام دعوت می‌کند به علم : « و لا تقف ما لیس لک به علم » [٤].