جمعیت بودند ، یک جمعیت بودند ، یعنی هیچ اختلاف و تشتت و تفرقی در میان بشر نبود . یعنی زمانی بر بشر گذشته است که در آن زمان در میان‌ افراد بشر اختلافاتی وجود نداشته است . و به عقیده من این یکی از آن‌ آیاتی است که معجزه است در قرآن . امروز نویسندگان تاریخ تمدن و محققین‌ تاریخ بشر تازه رسیده‌اند به این مرحله که بشر اولین بار که زندگی‌ اجتماعی‌اش شروع شده است ، با یک حالت بساطت و وحدتی شروع شده است .
نه تنها کمونیستها ، بلکه غیر کمونیستها هم مدعی هستند که در ابتدا زندگی‌ بشر به شکلی بوده است که حتی مالکیت هم وجود نداشته است ، یعنی افراد ، همه مثل یک خانواده برادر وار زندگی می‌کرده‌اند . علت اینکه بشرهای آن‌ دوره دور هم جمع می‌شدند ترس از دشمنها بود ، چیزی هم در اختیار نداشتند که روی آن بخواهند با یکدیگر جنگ و دعوا و اختلاف داشته باشند ، هنوز پای مالکیت خصوصی در کار نبود . « کان الناس امة واحدش »مردم همه یک‌ ملت و یک واحد و یک امت بودند ، هیچ نوع اختلاف سلیقه و اختلاف‌ عقیده‌ای و اختلاف روش و حتی اختلاف زندگی در میان مردم نبود . « فبعث‌ الله النبیین مبشرین و منذرین و انزل معهم الکتاب بالحق لیحکم بین‌ الناس فیما اختلفوا فیه »[١] . خدا پیغمبران را آنوقت مبعوث کرد ، در حالی که مبشر و منذر بودند و به مردم نوید می‌دادند که اگر اینطور عمل‌ بکنید چنین و اگر آنطور عمل بکنید چنان ، و با آنها کتاب ( مقصود از کتاب در اینجا شریعت و قانون است ) نازل کرد ، برای چه ؟ برای اینکه‌ این قانون در میان مردم حکم کند در آنچه که در آن اختلاف دارند . یعنی‌ اختلافاتی در میانشان پیدا شده ، قانون بیاید و حل

[١] سوره بقره ، آیه . ٢١٣