یک چیزهائی هم هست که بعد مردم آمده‌اند و برای علماء ساخته‌اند مثل‌ استخاره کردن که در اصل استخاره کردنش یک عده حرف دارند تا چه رسد به‌ اینکه حتما استخاره را علماء باید بکنند ، و این چه مصیبتی هم هست : آدم‌ در خانه نشسته است و مشغول مطالعه یا نوشتن است ، تلفن زنگ می‌زند که‌ آقا خواهش می‌کنم یک استخاره بفرمائید . آن چیزی که من خودم خیلی عصبانی‌ می‌شوم اینست که در کوچه یا خیابان دارم می‌روم و عادت هم دارم که تند راه می‌روم و یک عادت بدی هم که دارم اینست که تسبیح در دست من است و با آن بازی می‌کنم ، چشمشان که به تسبیح می‌افتد به یاد استخاره می‌افتند و یک دفعه آدم را میخکوب می‌کنند که آقا یک استخاره بفرمائید . اینها دیگر چیزهائی است که خود ما مردم در آورده‌ایم . البته من خودم استخاره‌ می‌کنم و مخالف با آن نیستم ، ولی بهتر اینست که هر کسی خودش استخاره‌ کند . حتی بعضی می‌گویند استخاره کسی برای کس دیگر درست نیست و هر کس‌ خودش باید استخاره کند ، نه اینکه علماء یکی از وظایفشان استخاره کردن‌ است . ما این را باید بدانیم که به هر حال اینها به اسلام مربوط نیست . یکی دیگر از آن چیزها مسئله ختم است . این به علماء مربوط نیست به‌ عنوان یک وظیفه‌ای که عالم باید انجام بدهد . اینها کارهای غلطی است . ما اینها را باید بدانیم و در مقابل ، باید بدانیم که اسلام وظایف‌ مثبتی از عالم خواسته است . وظایفی هم ما در مقابل علمای دین داریم و آنها را فراموش کرده‌ایم . ما نمی‌دانیم که یک عالم در مقابل اسلام چه‌