در بعضی از ادیان دنیا علمای دین انحصارا باید از نژاد مخصوص باشند ، یعنی فقط یک نژاد مخصوص حق دارد عالم و مرجع دینی باشد و آن مزایای‌ عالم دینی را داشته باشد ، مثل اینکه می‌گویند در قوم یهود فقط اولاد لاوی‌ از اسباط بنی‌اسرائیل می‌توانستند عالم دینی باشند ، غیر آنها نه . در ایران خودمان در دین زرتشت که البته از بدعتهای موبدهای زردشتی است فقط یک طبقه مخصوصی یعنی خود موبدها و فرزندانشان حق داشتند موبد باشند . مثلا یک نفر که تاجر است خود یا فرزندش نمی‌توانستند جزء طبقه موبدها واقع شوند ، یا یک بچه نجار و بچه کشاورز . در ایران ساسانی اصولا طبقات‌ مطلقا بسته بوده است ، طبقات مقفل بوده است . مثلا جز ارتشی و بچه‌ ارتشی نمی‌توانسته است ارتشی باشد . اگر احیانا از سایر طبقات یک کسی‌ می‌خواست وارد ارتش بشود آنقدر تشریفات داشته که به ندرت صورت‌ می‌گرفته است . آیا در اسلام یک قوم و طبقه و نژاد بالخصوصی هستند که فقط آنها می‌توانند عالم دینی باشند ؟ نه ، این را دیگر همه کس می‌داند . آیا مثلا تنها سادات چون از اولاد پیغمبرند می‌توانند عالم و ملای دین باشند ؟ نه . آیا تنها ملازاده‌ها و روحانی زاده‌ها می‌توانند ؟ نه . یک بچه دهاتی که ابا عن جد آباء و اجدادش همه دهاتی و دنبال گاو و خر بوده‌اند می‌آید تحصیل‌ علوم دینی می‌کند و از دیگران پیش می‌افتد و بعد می‌شود مرجع تقلید . اکثر مراجع تقلید از این طبقات بوده‌اند . اتفاقا کم اتفاق افتاده است که از