ما در آن مباحث جزء مطالب و مباحثی که گفتیم این بود که یک تفاوت‌ میان عصر خاتم الانبیاء به بعد و اعصار پیشین این است که در اعصار پیشین‌ ، بشر دوره‌ای را طی می‌کرد که ما از نظر علمی نام آن را دوره قبل از بلوغ‌ گذاشتیم . در آن ادوار راه احیاء شرایع سابق منحصر بود به اینکه‌ پیغمبرانی که از طریق وحی ، مطالب به آنها القاء شده است بیایند و مطالب را برای مردم روشن بکنند . علم و عالم آنقدر تکامل نیافته بود که‌ بتواند مواریث انبیاء را حفظ کند و زنده‌نگه دارد و لهذا هیچ کتاب‌ آسمانی غیر از قرآن باقی نماند ، یگانه کتاب آسمانی که خودش محفوظ ماند قرآن است . شما غیر از قرآن یک . کتاب آسمانی پیدا نمی‌کنید که کسی‌ بتواند از روی قطع و یقین نشان بدهد که این همان کتاب است که آن‌ پیغمبری که صاحب این کتاب است آورده است . بشر قبلی درست حالت بچه‌ مکتبی‌ها را داشته است که جزوه الفبا را ضمن اینکه می‌خواند پاره پاره‌ می‌کند و به دور می‌ریزد . بشر بعد از آن دوره یعنی در دوره خاتمیت ، لااقل این خصیصه را داشته که‌ کتاب آسمانی را که اصل و مرجع اصلی است حفظ کند ، یک سلسله مواریث‌ قطعی از سنن پیغمبر خودش را نیز حفظ کند که دیگر احتیاج به اینکه عده‌ای‌ از طریق وحی بیایند و بگویند که آقا شما یک همچو آیات و دستورات‌ آسمانی داشته‌اید نباشد ، خود بشر از طریق علم و رشد عقلی اینها را نگاه‌ داشته است ، دیگر لازم نیست که یکی بیاید و بگوید که بر