٥٧٤.ابو عبداللّه جدلى: درباره اخلاق پيامبر صلى الله عليه و آله از عائشه پرسيدم، گفت: نه زشتكار بود، نه زشتگوى و نه در بازار، اهل جنجال و سر و صدا بود و بدى را، با بدى پاسخ نمى داد و از آن در مى گذشت و چشم مى پوشيد.

٥٧٥.عبداللّه : گويى به پيامبر صلى الله عليه و آله مى نگرم كه همچون پيامبرى از پيامبران بود كه قومش او را زدند و خونينش كردند و او، در حالى كه خون از چهره اش مى زدود، مى گفت: خدايا! از قوم من درگذر كه آنها نمى دانند.

٥٧٦.امام باقر عليه السلام: آن زن يهودى را كه گوسفندى براى پيامبر مسموم كرده بود، نزد ايشان آوردند، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: چه چيز تو را به اين كار وا داشت؟ آن زن گفت: به خود گفتم: اگر او پيامبر است اين كار، به او زيانى نرساند و اگر سلطان است مردم را از شرّ او آسوده گردانيده ام. امام باقر عليه السلاممى فرمايد: پيامبر صلى الله عليه و آله از گناه او درگذشت.

٥٧٧.معاذ بن عبداللّه تميمى: به خدا سوگند، اصحاب على را ديدم كه [در جنگ جمل] به شتر رسيده بودند و كسى فرياد زد: شتر را پى كنيد و آنها شتر را پى كردند و آن، بر زمين افتاد و على ندا در داد : هر كه سلاح بر زمين افكند، در امان خواهد بود و هركه به خانه خود درآيد، در امان خواهد بود. به خدا سوگند با گذشت تر از على نديده ام.