٢٠٥.امام باقر عليه السلام : نزديكترين مردم به خداوند عز و جل و خدا آگاهترين ايشان و مهرورزترين آنها به مردم محمّد صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام هستند، پس به جايى در آييد كه آنها در آمدند و از كسانى دورى گزينيد كه آنها دورى گزيدند ـ مقصود امام از اين سخن حسين و فرزندان او بود ـ كه حقّ در ميان آنهاست و ايشانند اوصياء، و امامان از آنها هستند، پس هر كجا ايشان را ديديد پيرويشان كنيد.

٢٠٦.محمّد بن مسلم: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: همانا خداوند عز و جلخلقى از رحمت خود دارد كه آنها را از نور و رحمتش خلق كرده است، از رحمتش براى رحمتش. آنها چشم بيناى خداوندى و گوش شنوا و زبان گوياى او در ميان خلايق به اذن الهى و معتمدان او هستند در آن چه فرو فرستاده در هر گونه دليل و بيم و حجّتى. خداوند به سبب آنها بدى ها را محو مى كند و ستم را كنار مى زند و رحمت را فرو مى فرستد و مرده را زنده مى گرداند و زنده را مى ميراند و به سبب ايشان خلقش را مى آزمايد و در پرتو وجود آنها در ميان خلقش داورى مى كند. عرض كردم: قربانت گردم. اينان كيانند؟ فرمود: اوصياء.

٢٠٧.امام هادى عليه السلام در زيارت جامعه اى كه با آن حرم امامان را زيارت مى كنند ـ : درود و رحمت و بركات خدا بر جايگاه هاى شناخت الهى و جاى باش هاى بركت خداوندى و كان هاى حكمت پروردگار و حافظان سرّ خدا و حاملان كتاب خدا و اوصياى پيامبر پروردگار و نسل رسول اللّه . توضيح: احاديثى كه دلالت دارد بر اين كه امامانِ اهل بيت، همان جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله هستند بسيار فراوانند. ابو جعفر محمّد بن على بن الحسين بن بابويه قمىّ مى گويد: اخبار صحيح با اسانيد خدشه ناپذير حاكى از آن است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به امر خداوند، على بن ابى طالب را وصىّ قرار داد و على بن ابى طالب، حسن را و حسن، حسين را و حسين على بن الحسين را و على بن الحسين، محمّد بن علىّ الباقر را و محمّد بن علىّ الباقر، جعفر بن محمّد الصادق را و جعفر بن محمّد الصادق، موسى بن جعفر را و موسى بن جعفر، پسرش على بن موسى الرضا را و على بن موسى الرضا، پسرش محمّد بن على را و محمّد بن على، پسرش على بن محمّد را وعلى بن محمّد، پسرش حسن بن على را و حسن بن على پسرش حجّة اللّه القائم بالحق را كه اگر از دنيا يك روز بيشتر باقى نمانده باشد خداوند اين روز را آن قدر بلند گرداند تا او خروج كند و زمين را همان گونه كه از ظلم و ستم آكنده شده از عدل و داد بياكند، درود خدا بر او و پدران پاكش.