١٣٩.عيسى بن سرىّ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: مرا آگاه كن از آن چه پايه هاى اسلام بر آن بنا شده است، چيزهايى كه اگر به آنها چنگ در زنم اعمالم پاك مى گردد و نادانيهاى پس از آن به من زيان نمى رساند. امام عليه السلامفرمود: شهادت به «لا اله الاّ اللّه » و «محمّداً رسول اللّه » و اقرار به آن چه از جانب خداوند آورده است و اين كه در اموال حقّى است براى زكات و نيز ولايت آل محمّد كه خداوند عزّوجل بدان دستور داده است. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرموده است: هر كه بميرد و امامش را نشناسد مرده است چونان در جاهليت. خداوند مى فرمايد: «از خدا و رسول و اولى الامرتان فرمان بريد» . پس على عليه السلام امام است و پس از او حسن و سپس حسين و در پى او على بن الحسين و پس از او محمّد بن على و به همين ترتيب. زمين سامان نيابد جز به وجود امام و هر كه بميرد در حالى كه امامش را نشناسد مرده است چونان در جاهليت.

١٤٠.امام باقر عليه السلام : هر كه از اين امّت صبح كند در حالى كه از سوى خداوند جلّ و عزّ امام آشكار دادگرى نداشته باشد گمراه و سرگردان صبح كرده است و اگر بر اين حال بميرد در كفر و نفاق مرده است.

١٤١.امام صادق عليه السلام : پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده است: هر كه بميرد و امامش را نشناسد مرده است چونان در جاهليت. بر شماست فرمانبرى، شما اصحاب على را ديديد و شما كسى را امام مى گيريد كه مردم در نشناختن او معذور نيستند، فضائل قرآن، از آنِ ماست و ما گروهى هستيم كه خداوند فرمانبرى از ما را واجب گردانيده است و انفال و برگزيده اموال از آنِ ماست.