٣٩١.ابو بصير: از ابو جعفر عليه السلام پيرامون شهادت زنازاده پرسش كردم كه آيا جايز است؟ فرمود: خير، عرض كردم: حَكَم بن عتيبه مى گويد جايز است امام عليه السلامفرمود: خدايا! از گناه او در مگذر. خداوندبه حَكَم نفرموده است: «و اين قرآن براى تو و قومت تذكّرى است» . حَكَم چه به راست برود و چه به چپ، به خدا سوگند، علم به دست نيايد مگر از اهل بيتى كه جبرئيل بر آنها نازل شده است.

٣٩٢.امام صادق عليه السلام : اى يونس! هرگاه طالب علم صحيح بودى آن را از اهل بيت بستان، چه، آن براى ما روايت شده است و به ما شرح حكمت و سخن فصل داده اند. خداوند ما را برگزيده است و به ما آن داده كه به هيچ يك از جهانيان نداده است.

٣٩٣.امام صادق عليه السلام : در حالى كه گروهى از كوفيان در خدمت ايشان بودند ـ : شگفت از مردمى كه همه علم خود را از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ستاندند و بدان عمل كردند و ره يافتند و گمان مى كنند اهل بيت او علمش را نستانده اند در حالى كه ما اهل بيت و ذرّيه او هستيم، وحى در خانه هاى ما فرود آمد و علم از سوى ما بديشان صادر شد. آيا آنها گمان مى كنند كه آگاه شده اند و ره يافته اند، ولى ما نمى دانيم و گمراه شده ايم؟ اين امرى محال است.

٣٩٤.امام رضا عليه السلام : خداوند، پيامبران و امامان صلوات عليهم را توفيق داده است و از گنجينه علم و حكمت خود، بديشان آن بخشيده كه به ديگران نداده است. علم آنها برتر از علم مردم زمان ايشان است، چه، خداوند مى فرمايد: «آيا آن كه به حقّ هدايت مى كند براى پيروى سزاوارتر است يا كسى كه هدايت نمى كند مگر خود هدايت شود؟ پس شما را چه شده كه اين گونه قضاوت مى كنيد» و «هر كه حكمت داده شده خير فراوانى بدو داده شده است» و فرموده او در حقّ طالوت: «خداوند او را بر شما برگزيده و به دانش و توان او افزوده است. خداوند ملك خويش را به هر كس بخواهد مى بخشد. خداوند گشايشگرى داناست» .