اهل بيت (ع) در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٨٣
٢ / ٢
تأويل قرآن
٤١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : على، پس از من، تأويل آن چه را مردم از قرآن نمى دانند به آنها مى آموزد يا (فرمود) آگاهشان مى كند.
٤٢٠.امام على عليه السلام : پيرامون كتاب خدا از من بپرسيد، چه، آيه اى نازل نشده است مگر آن كه من مى دانم در شب فرود آمده يا در روز و در دشت يا در كوهستان.
٤٢١.امام على عليه السلام : پيرامون كتاب خداوند عز و جل از من بپرسيد كه به خدا سوگند، آيه اى از آن در شب يا روز و در طول راه يا جاى باشى نازل نشده مگر آن كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قرائت آن را با تأويلش به من آموخته است. ابو كوّاء گفت: يا اميرالمؤمنين! درباره آياتى كه بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد و تو حضور نداشتى چه مى گويى؟ امام عليه السلامفرمود: هنگامى كه من حضور نداشتم پيامبر آياتى را كه بر ايشان نازل مى شد، حفظ مى كرد تا آن كه خدمتشان مى رسيدم و پيامبر قرائت آن را به من مى آموخت و مى فرمود: اى على! پس از رفتن تو، خداوند اين آيات را بر من نازل فرمود و تأويل آن چنين و چنان است و بدين ترتيب تنزيل و تأويل آن را به من مى آموخت.
٤٢٢.امام على عليه السلام : آيه اى از قرآن بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل نشده است مگر آن كه قرائت آن را به من آموخته وبر من املا فرموده ومن آنها را با خطّ خود نوشته ام و تأويل وتفسير و ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه و خاصّ وعامّ آن را به من ياد داده است.
٤٢٣.عبداللّه بن مسعود: قرآن بر هفت حرف نازل شده است. و حرفى از آن نيست مگر آن كه ظاهرى دارد و باطنى و علم ظاهر و باطن آن نزد على بن ابى طالب است.