اهل بيت (ع) در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٩
٦٧.امام صادق عليه السلام در حديثى مفصّل مى فرمايد: مقصود از آيه: «اِنَّما يُريدُ اللّه ُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البيتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً» على، حسن و حسين و فاطمه بود. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آنها را در خانه امّ سلمه زير عبايى قرار داد و سپس فرمود: خدايا هرپيامبر خانواده اى دارد و گنجينه اى نفيس واينان اهل بيت و گنجينه نفيس من هستند. امّ سلمه گفت: آيا من از اهل بيت تو نيستم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: تو به سوى خير روانى، ولى اهل بيت و گنجينه نفيس من اينانند.
٦٨.ابو بصير: به امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم: آل محمّد چه كسانى هستند؟ فرمود: نسل او. عرض كردم: اهل بيت او چه كسانى هستند؟ فرمود: امامان وصىّ. عرض كردم: عترت او كيانند؟ فرمود: اصحاب كساء. عرض كردم: امّت او چه كسانى هستند؟ فرمود: مؤمنانى كه به آن چه از نزد خداوند عز و جل آمده است باور دارند و به دو ثقلى چنگ در مى زنند كه مأمور چنگ زدن به آن دو هستند يعنى كتاب خدا و عترت پيامبر كه همان اهل بيت او هستند؛ كسانى كه خداوند هر گونه پليدى را از آنها دور كرده و كاملاً پاكشان گردانيده است و اين دو پس از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله جانشينان بر امّت هستند.