٤٧٣.امام على عليه السلام : در پاسخ به يكى از اصحابش كه عرض كرد: يا اميرالمؤمنين! خداوند به تو علم غيب عطا فرموده، خنده اى كرد و به او كه از قبيله كلب بود فرمود: اى مرد كلبى! آن چه گفتم علم غيب نيست بلكه تعلّم و آموختنى است از صاحب علم و دانش و علم غيب منحصر است به دانستن وقت قيامت و آن چه خداوند سبحان درگفتارش شمرده است: «خداست كه مى داند قيامت چه وقت مى آيد. اوست كه باران مى باراند و از آن چه در رحمهاست آگاه است و هيچ كس نمى داندفردا چه چيز به دست خواهدآورد وكسى نمى داند در كدام زمين خواهد مرد» . پس خداوند سبحان مى داند آن چه در رحمهاست، پسر است يا دختر، زشت است يانيكو، بخشنده است يابخيل، بدبخت است يا نيك بخت و مى داند چه كسى هيزم آتش دوزخ وچه كسى در بهشت با پيامبران، همراه است. پس اينها كه شمرده شد علم غيب است كه هيچ كس آن را نمى داند مگر خدا. ليكن جز اينها علمى هست كه خداوند به پيامبر خود آموخته و او هم به من ياد داده است و دعا فرمود كه سينه من آن را نگاه دارد و دنده هايم احاطه اش نمايد.

٤٧٤.امام على عليه السلام ـ در توصيف خاندان پيامبر صلى الله عليه و آلهـ : خاندان پيامبر، جايگاه راز او (خدا) و پناه فرمان او و خزانه دانش او و مرجع حكمتهاى او و حافظان كتابهاى او مى باشند و مانند كوههايى هستند براى دين آن حضرت عليه السلام. پيامبر به كمك آنها پشتش را راست كرد و لرزش بدنش را زايل نمود.

٤٧٥.امام باقر عليه السلام : ما خاندانى هستيم كه علم ما از علم خداست و از حكمت او ستانده ايم وسخن راستگويى را شنيده ايم، پس اگر از ما پيروى كنيد ره يابيد.

٤٧٦.امام صادق عليه السلام : علم على بن ابى طالب عليه السلام (از) علم رسول خداست. پس آن چه را مى دانيم او به ما آموخته است.

٣ / ٢

اصول علم

٤٧٧.امام على عليه السلام : كليدهاى دانش و درهاى حكمت و روشنى امر و سخن انجامين نزد ماست.