٢٣١.ابن ابى يعفور: بر امام صادق عليه السلام وارد شدم در حالى كه گروهى از اصحابش در خدمت حضرت عليه السلامبودند. ـ او حديثى طولانى را روايت مى كند تا بدين جا مى رسد كه گفت: ـ حضرت عليه السلام به من فرمود: اى پسر ابو يعفور! خداوند عز و جلكسى است كه دستور داده از او و پيامبر و اولى الامرى فرمان برند كه همان اوصياى پيامبر صلى الله عليه و آله هستند. اى پسر ابو يعفور! ما حجّتهاى الهى هستيم در ميان بندگان و گواهان او در ميان خلقش و امينان او در زمينش و خزانه داران دانش او و دعوتگران به سوى راهش كه بدان عمل هم مى كنيم. پس كسى كه از ما فرمان برد از خدا فرمان برده است و كسى كه از ما سر كشد از خدا سر كشيده است.

١ / ١٠

اهل ذكر

٢٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره اين سخن پروردگار «اگر خودنمى دانيد اـ : مقصود از «ذكر» من هستم و مراد از «اهل ذكر» امامان هستند.

٢٣٣.امام على عليه السلام : اهل ذكر، ما هستيم.

٢٣٤.حارث: از على درباره آيه «فَاسألوا اَهْلَ الذّ به خدا سوگند همانا ماييم اهل ذكر، ماييم اهل علم و ماييم كان تأويل و تنزيل. از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: من شهر علمم و على دروازه آن، هر كه جوياى علم است بايد از درِ آن بيايد.