احاديثى كه مرگ بدون امام را مرگ جاهليت مى داند مورد اتّفاق همه مسلمانان است. هيچ كس نمى تواند صدور اين مضمون را از پيامبر اسلام مورد ترديد قرار دهد. هر چند در اين كه مقصود از آن چيست اختلاف نظر وجود دارد، شهرت و اعتبار اين احاديث تا حدّى است كه امامان جائر نتوانسته اند آن را انكار كنند و لذا با ابزار تحريف آن را مورد سوء استفاده قرار داده اند. علامه امينى قدس سره پس از نقل اين احاديث از صحاح و مسانيد اهل سنّت مى گويد: «اين حقيقتى جاودانه است كه صحاح و مسانيد آن را اثبات كرده است و چاره اى نيست جز آن كه در برابر آن سر تسليم فرود آورد و اسلام مسلمانى سامان نمى يابد مگر قبول مفهوم و محتواى آن. در اين پيرامون دو نفر هم با يكديگر اختلاف نيافته اند و حتّى يك نفر هم در آن ترديدى به دل راه نداده است. اين تعبير، خبر از سرانجام وخيم كسى مى دهد كه بدون امام بميرد و اين كه چنين كسى از هر گونه رستگارى و رهايى به دور است. مرگ در جاهليت بدترين مرگ است، مرگِ همراه با كفر و الحاد» [١] .

[١] الغدير : ١٠ / ٣٦٠ .[٢] مسند اب ن حنبل : ٣ / ٥٣ / ٧٤١٣ ، سنن النسائيّ : ١ / ٣٨ ، سنن ابن ماجة : ١ / ١١٤ / ٣١٣ ، الجامع الصغير : ١ / ٣٩٤ / ٢٥٨٠ .[٣] سبأ : ٦ .[٤] الإسراء : ٣٦ .[٥] آل عمران : ١٤٤ .