١٠٤.امام صادق عليه السلام : ما كسانى هستيم كه خداوند فرمانبرى از ما را واجب كرده است، مردم را نرسد مگر شناختن ما و مردم در نشناختن ما معذور نيستند... و هر كه ما را نشناسد و انكارمان هم نكند گمراه است تا به هدايتى كه خداوند بر او واجب فرموده است، يعنى وجوب اطاعت از ما، باز گردد و اگر بر گمراهى خويش بميرد خداوند با او هر چه خواهد كند.

١٠٥.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه شريفه «وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوتِىَ خَيْراً كَثيراً » ـ : مقصود فرمانبرى از خدا و شناخت امام است.

١٠٦.امام صادق عليه السلام ـ در دعايى كه به زراره آموخت ـ : خدايا! خود را به من بشناسان، زيرا اگر تو خود را به من نشناسانى پيامبرت را نخواهم شناخت، خدايا! پيامبرت را به من بشناسان كه اگر پيامبرت را به من نشناسانى حجّت تو را نخواهم شناخت، خدايا حجّت خود را به من بشناسان كه اگر حجّت خود را به من نشناسانى از دينت به كژ راهه خواهم افتاد.

١٠٧.امام رضا عليه السلام ـ در زيارت قبور ائمّهـ : سلام بر جايگاههاى شناخت الهى... هر كه ايشان را شناسد خداى را شناخته است و هر كه ايشان را نشناسد خداى را نشناخته است.