اهل بيت (ع) در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠١
فصل ششم: نام هاى امامان اهل بيت عليهم السلام
٩٠.جابر بن عبداللّه انصارى: در حالى بر فاطمه عليهاالسلام وارد شدم كه در پيش روى او لوحى بود حاوى اسامى اوصياى از فرزندان او. من آنها را شمردم، دوازده تن بودند، يكى از آنها قائم بود و سه تن از آنها محمّد و چهار تن، على بودند.
٩١.جابر بن عبداللّه انصارى: چون خداوند عزّوجل بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله آيه «اى كسانى كه ايمان آورده ايد از خدا و رسول و اولوالامر خويش فرمان بريد» را نازل فرمود، عرض كردم: يا رسول اللّه ! ما خدا و رسول را شناخته ايم، اولوالامرى كه خداوند فرمانبرى از ايشان را در كنار فرمانبرى از شما آورده كيانند؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: اى جابر! آنها جانشينان من و امامان مسلمانان پس از من هستند. نخستين ايشان على بن ابى طالب است وسپس حسن وحسين و پس از او على بن الحسين و سپس محمّد بن على كه در تورات به «باقر» شهرت دارد و تو اى جابر او را درك خواهى كرد، هر گاه او را ديدى سلام مرا به او برسان، سپس صادق جعفر بن محمّد سپس موسى بن جعفر، سپس على بن موسى، سپس محمّد بن على، سپس على بن محمّد، سپس حسن بن على، سپس همنام و هم كنيه من حجّت خدا در زمين و باقيمانده او در ميان بندگانش، فرزند حسن بن على خواهد بود، همان كه خداوندِ والانام به دست او خاور و باختر زمين را بگشايد و همان كه از ديدگان شيعيان و اوليايش پنهان خواهد شد و در آن زمان جز كسى كه خداوند دلش را براى ايمان خالص كرده كسى در اعتقاد به امامت او پايدار نخواهد ماند.