ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٩٠

٦٠٧٦.عنه عليه السلام : إليكِ عَنِّي يا دنيا ، فحَبلُكِ على غارِبِكِ ، قدِ انسَلَلتُ مِن مَخالِبِكِ ، و أفلَتُّ مِن حَبائلِكِ ، و اجتَنَبتُ الذَّهابَ في مداحِضِكِ... هَيهاتَ مَن وَطِئَ دَحْضَكِ زَلِـقَ ، و مَن رَكِبَ لُجَجَكِ غَـرِقَ ، و مَنِ ازوَرَّ عـن حَبائلِكِ وُفِّـقَ ، و السّـالمُ مِنكِ لا يُبـالِي إن ضـاقَ بـهِ مُناخُـهُ ، و الدنيـا عِندَهُ كَيَـومٍ حـانَ انسلاخُـهُ ، اُعزُبِي عَنِّي ، فو اللّه ِ لا أذِلُّ لكِ فَتَستَذِلِّيني و لا أسلَسُ لَكِ فَتَقودِينـي . [١]

٦٠٧٧.نهج البلاغة عن عبدِ اللّه ِ بنِ عبّاسٍ رضى الله ع دَخَلتُ عَلى أميرِ المؤمنينَ عليه السلام بذِي قارٍ و هو يَخْصِفُ نَعلَهُ ، فقالَ لي : ما قيمةُ هذا النَّعلِ ؟ فقلتُ : لا قيمةَ لها ، فقالَ عليه السلام : و اللّه ِ لَهِيَ أحَبُّ إلَيَّ مِن إمرَتِكُم إلاّ أنْ اُقِيمَ حقّاً أو أدفَعَ باطلاً . [٢]

٦٠٧٨.الإمامُ الحسنُ عليه السلام : أيّها الناسُ ، إنّما اُخبِرُكُم عن أخٍ لي كانَ من أعظَمِ الناسِ في عَينِي ، و كانَ رأسُ ما عَظُمَ به في عَينِي صِغَرُ الدنيا في عَينِهِ [٣] . [٤]

٦٠٧٦.امام على عليه السلام : اى دنيا! از من دور شو كه ريسمانت را بر پشتت افكندم (رهايت كردم). من از چنگال هاى تو رهيده ام و از دام هاى تو گريخته ام و از افتادن در لغزشگاههاى تو دورى كرده ام . . . چه دور مانده است! آن كه پا در لغزشگاه تو نهاد ، لغزيد و هر كه در گرداب هاى تو وارد شد ، غرق گشت ، و آن كه از دامهاى تو رهيد ، رستگار شد و كسى كه از دست تو به سلامت مانْد، چه باك كه در دنيا به سختى گذرانَد ؛ زيرا دنيا در نظر او به منزله روزى است كه زوالش نزديك است . از من دور شو كه به خدا سوگند من رام تو نگردم تا خوارم سازى و سر به فرمان تو ننهم تا مرا هر جا خواهى بكشانى .

٦٠٧٧.نهج البلاغة ـ به نقل از عبد اللّه بن عباس ـ: در منطقه ذى قار خدمت امير المؤمنين عليه السلام رسيدم . آن حضرت مشغول وصله زدن به كفش خود بود . به من فرمود : ارزش اين كفش چقدر است؟ عرض كردم : ارزشى ندارد! حضرت فرمود : به خدا سوگند كه اين كفش را بيش از فرمانروايى بر شما دوست دارم ، مگر آن كه به وسيله آن، حقى را برپا دارم يا باطلى را بر اندازم .

٦٠٧٨.امام حسن عليه السلام : اى مردم! بدانيد مرا برادرى بود كه از بزرگترين مردمان در نظر من به شمار مى رفت ؛ مهمترين چيزى كه او را در نظرم با عظمت كرده بود، بى ارزشى دنيا در نگاه او بود .