ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٦٠
الحديث :
٥٩٤١.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن دَعا لظالمٍ بالبقاءِ فقد أحَبَّ أن يُعصَى اللّه ُ في أرضِهِ . [١]
٥٩٤٢.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ و قد سَألَهُ أخوهُ عليُّ بنُ جعفرٍ عن رجلٍ مسلم: إنْ كانَ فارَقَهُما و هو صغيرٌ لا يَدرِي أسْلَما أم لا فلا بَأسَ ، و إن عَرَفَ كُفرَهُما فلا يَستَغفِرْ لَهُما ، و إن لم يَعرِفْ فَليَدْعُ لَهُما . [٢]
١٢١٨
عَدَمُ خُلُوِّ الدُّعاءِ مِنَ التَّأثيرِ
٥٩٤٣.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : ما مِن مُسلمٍ دَعا اللّه َ تعالى بدعوةٍ لَيسَ فيها قَطيعَةُ رَحِمٍ و لا استِجلابُ إثمٍ إلاّ أعطاهُ اللّه ُ تَعالى بها إحدَى خصالٍ ثلاثٍ : إمّا أن يُعَجِّلَ لَهُ الدَّعوةَ ، و إمّا أن يَدَّخِرَها لَهُ في الآخِرَةِ ، و إمّا أن يَرفَعَ عَنهُ مِثلَها مِن السُّوءِ . [٣]
٥٩٤٤.عنه صلى الله عليه و آله : فإذا أتَيتَ بما ذكرتُ لَكَ مِن شرائطِ الدُّعاءِ و أخلَصتَ بِسِرِّكَ لوجهِهِ فَأبشِرْ بِإِحدَى الثلاثِ : إمّا أن يُعجِّلَ لكَ ما سَألتَ ، و إمّا أن يَدَّخِرَ لكَ ما هُو أعظَمُ مِنهُ ، و إمّا أن يَصرِفَ عنكَ مِن البلاءِ ما إن لو أرسَلَهُ عَليكَ لهَلَكتَ . [٤]
حديث :
٥٩٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه براى بقاى ستمگرى دعا كند، هر آينه دوست دارد كه خداوند در زمينش نافرمانى شود .
٥٩٤٢.امام كاظم عليه السلام ـ در پاسخ به برادرش على بن جعفر ، كه از ايشان پرسفرمود : اگر در كودكى آنها را از دست داده و نمى داند كه مسلمان شده اند يا نه اشكالى ندارد ، اما اگر بداند كه كافر بوده اند، نبايد برايشان آمرزش بطلبد و اگر نمى داند ، برايشان دعا كند .
١٢١٨
دعا، بى تأثير نيست
٥٩٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر مسلمانى كه خدا را به دعايى بخواند و آن دعا براى قطع رحم يا رسيدن به گناهى نباشد، خداوند متعال يكى از اين سه كار را در حقّ او مى كند : يا دعايش را در دنيا برآورَد ، يا آن را ذخيره آخرت او قرار دهد، و يا بدى و گزندى را از او دور سازد.
٥٩٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه اين شرايط دعا را كه گفتم، رعايت كردى و نيّت و درونت را براى خدا پاك و خالص گردانيدى، بشارت باد تو را به يكى از اين سه چيز : يا خواهشت بزودى برآورده مى شود ، يا بهتر از آن براى تو ذخيره مى گردد ، يا بلايى را از تو بر مى گرداند، كه اگر آن را بر تو مى فرستاد ، نابود مى شدى .
[١] بحار الأنوار : ٧٥/٣٣٤/٦٩ .[٢] بحار الأنوار:٧٤/٦٧/٣٨.[٣] مكارم الأخلاق : ٢/٨/١٩٨٣ .[٤] بحار الأنوار : ٩٣/٣٢٣/٣٦ .