ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٩٥

٧٢٢٤.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ امرَأً راغَبَ رَبَّهُ (راقَبَ دِينَهُ) و تَوَكَّفَ ذَنبَهُ ، و كابَرَ هَواهُ و كَذَّبَ مُناهُ ... دائمُ الفِكرِ ، طويلُ السَّهَرِ ... يُظهِرُ دُونَ ما يَكتُمُ ، و يَكتَفِي بِأقَلَّ مِمّا يَعلَمُ ، اُولئكَ وَدائعُ اللّه ِ في بلادِهِ ، المَدفوعُ بهِم عَن عِبادِهِ . [١]

٧٢٢٥.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ عَبدا اقتَرَفَ فَاعتَرَفَ ، و وَجِلَ فَعَمِلَ ، و حاذَرَ فَبادَرَ . [٢]

٧٢٢٦.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ امرَأً أحيا حقّا و أماتَ باطِلاً و أدحَضَ الجَورَ و أقامَ العَدلَ . [٣]

٧٢٢٧.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ امرَأً سَمِعَ حُكما فَوَعى ، و دُعِيَ إلى رَشادٍ فَدَنا ، و أخَذَ بِحُجزَةِ هادٍ فَنَجا . [٤]

٧٢٢٨.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ امرَأً عَلِمَ أنّ نَفَسَهُ خُطاهُ إلى أجَلِهِ، فَبادَرَ عَمَلَهُ و قَصَّرَ أمَلَهُ . [٥]

٧٢٢٩.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ رجُلاً رَأى حقّا فَأعانَ علَيهِ ، أو رَأى جَورا فَرَدَّهُ ، و كانَ عَونا بالحقِّ على صاحِبِهِ . [٦]

٧٢٣٠.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ امرَأً بادَرَ الأجَلَ و أكذَبَ الأمَلَ و أخلَصَ العَمَلَ . [٧]

٧٢٢٤.امام على عليه السلام : خدا رحمت كند كسى را كه به پروردگار خويش راغب باشد (دين خود را بپايد) و به گناه خود رسيدگى كند ، با هواى نفس مخالفت ورزد و آرزويش را دروغ شمارَد ...، پيوسته بينديشد و شب زنده دارى هاى طولانى داشته باشد . . . آنچه آشكار مى كند كمتر است از آنچه در دل دارد ، به كمتر از آنچه مى داند بسنده مى كند، اينان سپرده هاى خداوند در سرزمينهاى اويند و به سبب آنها [بلاها را ]از بندگان خود دور مى سازد .

٧٢٢٥.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر آن بنده اى كه گناه كرد و اعتراف كرد و ترسيد و به عمل روى آورْد و بر حذر شد و [به كار نيك ]شتافت .

٧٢٢٦.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر آن بنده اى كه حقّى را زنده كند و باطلى را نابود سازد و ستم را بركنَد و عدالت را بر پاى دارد .

٧٢٢٧.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر آن كس كه حُكمى را شنيد و آن را حفظ و رعايت كرد ، و به راه راست فرا خوانده شد و به آن نزديك گشت ، و كمربند هدايتگرى را گرفت و نجات يافت .

٧٢٢٨.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر آن كس كه دانست هر نفَس او، گامى است به سوى مرگ ؛ پس به سوى عمل شتافت و آرزوى خويش را كوتاه كرد .

٧٢٢٩.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر كسى كه حقّى را ديد و يارى اش كرد ، يا ستمى را ديد و از آن جلوگيرى كرد و صاحب حق را در مقابل خصمش يارى داد .

٧٢٣٠.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر آن كس كه بر مرگ پيشدستى كند و آرزو را دروغ پندارد و كار را [براى خدا] خالص گرداند .