٥٩٨٠.عنه عليه السلام : مَتاعُ الدنيا حُطامٌ ، و تُراثُها كُبابٌ ، بُلغَتُها أفضلُ مِن أثَرَتِها ، و قُلعَتُها أركَنُ من طُمَأنينَتِها ، حُكِمَ بالفاقةِ على مُكثِرِها ، و اُعينَ بِالراحةِ مَن رَغِبَ عنها . [٢]

٥٩٨١.عنه عليه السلام ـ لرجلٍ شكا إليه الحاجةَ ـ: اِعلَم أنّ كلَّ شيءٍ تُصيبُهُ مِن الدنيا فوقَ قُوتِكَ فإنّما أنتَ فيهِ خازنٌ لِغيرِكَ . [٣]

٥٩٨٢.عنه عليه السلام : لا تَسألُوا فيها فوقَ الكَفافِ ، و لا تَطلُبُوا منها أكثرَ مِن البلاغِ . [٤]

٥٩٨٣.الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام : الدنيا دُنياءانِ : دنيا بلاغٍ و دنيا ملعونةٌ . [٥]

٥٩٨٤.الإمامُ الصّادقَ عليه السلام : في مُناجاةِ موسى عليه السلام : يا موسى، إنّ الدنيا دارُ عقوبةٍ ، عاقبتُ فيها آدَمَ عِندَ خَطيئَتِهِ ، و جَعَلتُها ملعونةً ملعونٌ ما فيها إلاّ ما كانَ فيها لي . [٦]

٥٩٧٩.امام على عليه السلام : اندكِ دنيا ، بهتر است از بسيار آن و آنچه به قدر كفايت باشد ، شايسته تر است از آن مقدار كه به نابودى آدمى انجامد .

٥٩٨٠.امام على عليه السلام : متاع دنيا ، همچون خرده ريز و بى ارزش است و مال و ميراثش گل و لاى و لجن . به قدر كفاف از آن برگرفتن، بهتر است از جمع كردن آن . دل بركندن از آن آرام بخش تر است تا دل بستن به آن. فزون خواه، محكوم به فقر و درويشى است و دنيا گريز، در آرامش و آسودگى .

٥٩٨١.امام على عليه السلام ـ به مردى كه از نيازمندى خود نزد او شِكوه كرد ـفرمود : بدان كه هر چه از دنيا بيش از قوت و نيازت به تو رسد تو خزانه دار آن براى ديگران هستى .

٥٩٨٢.امام على عليه السلام : در دنيا بيش از احتياج نجوييد و بيش از كفاف از آن نخواهيد .

٥٩٨٣.امام زين العابدين عليه السلام : دنيا دو گونه است : دنياى بلاغ [٧] و دنياى ملعون.

٥٩٨٤.امام صادق عليه السلام : خداوند متعال به موسى عليه السلام وحى فرمود : دنيا سراى كيفر است ؛ در آن، آدم را، به سبب خطايى كه از او سر زد كيفر دادم و دنيا را ملعون قرار دادم و هرچه در دنياست ملعون است، مگر آنچه براى من باشد .

[١] . غرر الحكم : ١٠٩٩٣ .[٢] بحار الأنوار : ٧٨/٦٠/١٣٩ .[٣] بحار الأنوار: ٧٣/٩٠/٦١.[٤] . نهج البلاغة : الخطبة ٤٥ .[٥] الكافي : ٢/٣١٧/٨ .[٦] . الكافي : ٢/٣١٧/٩ .[٧] بَلاغ : كفاف يا آن مقدار از قوت كه براى زنده ماندن كفايت كند و وسيله رسيدن به مطلوب باشد ـ م