ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٤١

١٢٦٨

الدُّنيا مَضيفٌ

٦٢٧٦.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : أيّها الناسُ ، إنّ مَن في الدنيا ضيفٌ ، و ما في أيدِيهم عارِيَةٌ ، و إنّ الضَّيفَ مُرتَحِلٌ ، و العارِيَةَ مَردودَةٌ . [١]

٦٢٧٧.عنه صلى الله عليه و آله : كونوا في الدنيا أضْيافاً . [٢]

٦٢٧٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : عِبادَ اللّه ِ! إنّكم ـ و ما تَأمُلونَ مِن هذهِ الدنيا ـ أثْوِياءُ [٣] مُؤَجَّلُونَ . [٤]

٦٢٧٩.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : كانَ أبو ذَرٍّ رضى الله عنه يقولُ في خُطبَتِهِ: يا مُبتَغِيَ العِلمِ ، لا يَشغَلُكَ أهلٌ و لا مالٌ عن نفسِكَ ، أنتَ يومَ تفارِقُهُم كَضَيفٍ بِتَّ فيهم ثُمّ غَدَوتَ عنهُم إلى غَيرِهِم . [٥]

١٢٦٩

الدُّنيا دارٌ بِالبَلاءِ مَحفوفَةٌ

٦٢٨٠.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : أيّها الناسُ ، هذهِ دارُ تَرَحٍ لا دارُ فَرَحٍ ، و دارُ الْتِواءٍ لا دارُ اسْتواءٍ ، فمَن عَرَفَها لم يَفرَحْ لِرَجاءٍ و لم يَحزَنْ لِشَقاءٍ . [٦]

١٢٦٨

دنيا ميهمان سراست

٦٢٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! هر كه در دنياست، ميهمان است و آنچه دارند عاريت است . ميهمان مى رود و عاريه بازگردانده مى شود.

٦٢٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در دنيا ميهمان باشيد .

٦٢٧٨.امام على عليه السلام : بندگان خدا! شما ـ و آنچه از اين دنيا آرزو داريد ـ ميهمانانى موقّت هستيد .

٦٢٧٩.امام صادق عليه السلام : ابوذر رضى الله عنه در سخنرانى خود مى گفت : اى جوياى دانايى! مبادا زن و فرزند و دارايى ، تو را از خودت باز دارد . [بايد به گونه اى باشى كه] روز جدايى همچون ميهمانى باشى كه شب را با آنان به سر برده و صبح آنان را ترك كرده، نزد ديگران مى روى.

١٢٦٩

دنيا، سرايى فرو رفته در بلا

٦٢٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! اين دنيا سراى اندوه است، نه سراى شادى ، سراى پيچ در پيچ است، نه سراى راست و مستقيم ؛ هر كه آن را شناخت، به هيچ اميدى شاد نگشت و براى هيچ سختى و رنجى غمناك نشد .