٦٠٥٣.عنه عليه السلام : مَن لَهِجَ قلبُهُ بِحُبِّ الدنيا الْتاطَ قلبُهُ مِنها بثَلاثٍ : هَمٍّ لا يُغِبُّهُ ، و حِرصٍ لا يَترُكُهُ ، و أمَلٍ لا يُدرِكُهُ . [٥]

٦٠٥٤.عنه عليه السلام : مَن أحَبَّ البقاءَ فليُعِدَّ للمصائبِ قلباً صَبوراً . [٦]

٦٠٥٥.عنه عليه السلام : إنّكُم إن رَغِبتُم في الدنيا أفنَيتُم أعمارَكُم فيما لا تَبقُونَ لَهُ و لا يَبقى لَكُم . [٧]

٦٠٥٦.عنه عليه السلام : مَن كانتِ الدنيا هِمَّتَهُ اشتَدَّتْ حَسرَتُهُ عِند فِراقِها . [٨]

٦٠٥٧.عنه عليه السلام : حُبُّ الدنيا يُوجِب الطَّمَعَ . [٩]

٦٠٥٠.امام على عليه السلام : دنيا را رها كن كه دنيا دوستى [انسان را] كور و كر و لال و سرافكنده مى سازد .

٦٠٥١.امام على عليه السلام : دنيا دوستى خرد را تباه مى كند و دل را از شنيدن حكمت كر مى سازد و موجب عذاب دردناك مى شود .

٦٠٥٢.امام على عليه السلام : هر كه دنيا بر او چيره شود ، از ديدن آنچه فراپيش اوست كور گردد.

٦٠٥٣.امام على عليه السلام : آن كه دلش غرق دنيا دوستى شود، سه چيز اين جهان پيوسته با او باشد : اندوهى كه او را رها نسازد ، حرصى كه از او دست برندارد و آرزويى كه به آن نرسد .

٦٠٥٤.امام على عليه السلام : هر كه دوستدار ماندن است ، بايد براى مصيبتها و گرفتاريها، دلى شكيبا آماده كند .

٦٠٥٥.امام على عليه السلام : اگر به دنيا دل بنديد عمر خود را در راه چيزى صرف كرده ايد كه نه شما براى آن مى مانيد و نه آن براى شما .

٦٠٥٦.امام على عليه السلام : هر كه همّ و غمش دنيا باشد ، در هنگام جدا شدن از آن، حسرت بسيار خورَد .

٦٠٥٧.امام على عليه السلام : دنيا دوستى، موجب طمعكارى مى شود .

[١] الكافي : ٢/١٣٦/٢٣ .[٢] في المصدر: «و يُهِمُّ»، و الصحيح ما أثبتناه كما في طبعة النجف و بيروت.[٣] غرر الحكم : ٤٨٧٨ .[٤] . غرر الحكم : ٨٨٥٦ .[٥] نهج البلاغة : الحكمة ٢٢٨ .[٦] بحار الأنوار : ٧٨/٨١/٧١ .[٧] . غرر الحكم : ٣٨٤٨ .[٨] بحار الأنوار : ٧١/١٨١/٣٤ .[٩] غرر الحكم : ٤٨٧٢ .