ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٧٨

٧٥١٨.عنه عليه السلام : ما أعجَبَ هذا الإنسانَ : مَسرورٌ بدَرْكِ ما لَم يَكُن لِيَفُوتَهُ ، مَحزونٌ على فَوْتِ ما لَم يَكُنْ لِيُدرِكَهُ ، و لَو أ نّهُ فَكَّرَ لَأبصَرَ ، و عَلِمَ أنّهُ مُدَبَّرٌ ، و أنّ الرِّزقَ علَيهِ مُقَدَّرٌ ، و لاَقتَصَرَ على ما تَيَسَّرَ و لَم يَتَعَرَّضْ لِما تَعَسَّرَ . [١]

٧٥١٩.عنه عليه السلام : اِرضَ ، تَستَرِحْ . [٢]

٧٥٢٠.عنه عليه السلام : مَن رَضِيَ برِزقِ اللّه ِ ، لَم يَحزَن على ما فاتَهُ . [٣]

٧٥٢١.عنه عليه السلام : الرِّضا يَنفِي الحُزْنَ . [٤]

٧٥٢٢.عنه عليه السلام : نِعمَ الطّارِدُ لِلهَمِّ ، الرِّضا بالقَضاءِ . [٥]

٧٥٢٣.عنه عليه السلام : إنّ أهنَأ الناسِ عَيشا مَن كانَ بما قَسَمَ اللّه ُ لَهُ راضِيا . [٦]

٧٥٢٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : الرَّوحُ و الرّاحَةُ في الرِّضا و اليَقينِ ، و الهَمُّ و الحُزْنُ في الشَّكِّ و السُّخطِ . [٧]

(انظر) الراحة : باب ١٥٦٧ . الزهد : باب ١٦١٣ .

٧٥١٨.امام على عليه السلام : اين انسان چه شگفت است! با رسيدن به چيزى كه از دستش نمى رفت، خوشحال مى شود و براى از دست دادن چيزى كه به آن نمى رسيد ، اندوهگين مى شود ، حال آن كه اگر خوب مى انديشيد، مى فهميد و مى دانست كه او را تدبير و روزى اش را تقدير كرده اند، و به آنچه برايش آسان است، بسنده مى كرد و به آنچه برايش دشوار است ،نمى پرداخت .

٧٥١٩.امام على عليه السلام : راضى باش ، تا به آسايش دست يابى .

٧٥٢٠.امام على عليه السلام : هركه به روزى خدا خشنود باشد ، براى آنچه از دستش رود اندوهگين نگردد .

٧٥٢١.امام على عليه السلام : خشنودى، غم و اندوه را مى برد .

٧٥٢٢.امام على عليه السلام : چه خوب اندوه زدايى است خشنودى به قضا .

٧٥٢٣.امام على عليه السلام : گواراترين زندگى را كسى دارد كه به آنچه خدا قسمت او كرده خشنود باشد .

٧٥٢٤.امام صادق عليه السلام : خوشى و آسايش در خشنودى و يقين است، و غم و اندوه در شكّ و ناخشنودى .