٥٩٢٤.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنَّ نَبيَّ اللّه ِ صلى الله عليه و آله خرجَ ذاتَ ليلةٍ فنَظَرَ إلَى السماءِ فقالَ : إنّها الساعةُ الّتي لا يُرَدُّ فيها دعوةٌ إلاّ دعوةُ عريفٍ ، أو دعوةُ شاعرٍ ، أو شرطيٍّ ، أو صاحبِ عرطبةٍ ، أو صاحبِ كُوبةٍ . [١]

٥٩٢٥.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أربعٌ لا يُستَجابُ لَهُم دعاءٌ : الرجلُ جالسٌ في بَيتِهِ يقولُ : يا ربِّ ارزُقْني ، فيقولُ لَهُ : أ لَم آمُرْكَ بالطَّلَبِ ؟ ! و رجلٌ كانَت لَهُ امرأةٌ فَدَعا علَيها ، فيقولُ : أ لَم أجعَلْ أمرَها بيدِكَ ؟! و رجلٌ كانَ لَهُ مالٌ فأفسَدَهُ فيقولُ : يا ربِّ ارزُقْني ، فيقولُ لَهُ : أ لَم آمُرْكَ بالاقتِصادِ ؟! ... و رجلٌ كانَ لَهُ مالٌ فأدانَهُ بغيرِ بَيِّنَةٍ فَيَقولُ : أ لَم آمُرْكَ بِالشَّهادَةِ ؟! [٢]

٥٩٢٦.عنه عليه السلام : مَرَّ موسى بنُ عِمرانَ عليه السلام برجلٍ مِن أصحابِهِ و هُو ساجِدٌ فانصَرَفَ مِن حاجَتِهِ و هو ساجدٌ على حالِهِ ، فقالَ لَهُ موسى عليه السلام : لَو كانت حاجتُكَ بيَدِي لَقَضَيتُها لكَ ! فأوحَى اللّه ُ عزّ و جلّ إلَيهِ : يا موسى ، لَو سَجَدَ حتّى يَنقَطِعَ عُنُقُهُ ما قَبِلتُهُ حتّى يَتَحَوّلَ عمّا أكرَهُ إلى ما اُحِبُّ . [٣]

٥٩٢٤.امام على عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شبى از خانه بيرون آمد و به آسمان نگاه كرد و فرمود : اين ساعتى است كه در آن هيچ دعايى رد نمى شود مگر دعاى مباشر [٤] ، يا شاعر ، يا گزمه ، يا طنبور و دهل زن .

٥٩٢٥.امام صادق عليه السلام : دعاى چهار كس مستجاب نمى شود : مردى كه در خانه اش بنشيند و بگويد: خدايا! روزى مرا برسان. پس خداوند به او مى فرمايد: مگر به تو دستور نداده ام كه در طلب كسب روزى برآيى؟ و مردى كه زنش را نفرين كند ؛ پس خداوند مى فرمايد : مگر كار او را به تو وا گذار نكرده ام؟ نيز مردى كه مال و ثروتى داشته باشد و آن را هدر دهد و بگويد : خدايا! مرا روزى ده ؛ پس خداوند پاسخش دهد: مگر به تو دستور ندادم كه صرفه جو باش؟ ... و مردى كه مال خود را بدون مدرك و گواه به كسى وام دهد ؛ پس خداوند به او گويد : مگر به تو دستور ندادم كه [هنگام وام دادن] گواه [و مدرك ]بگيرى؟

٥٩٢٦.امام صادق عليه السلام : موسى بن عمران بر يكى از ياران خود كه در حال سجده بود گذشت و كارش را كه انجام داد و برگشت ديد او همچنان در حال سجده است . موسى عليه السلام به او گفت : اگر حاجتت به دست من بر آورده مى شد، آن را روا مى ساختم . خداوند عزّ و جلّ به موسى وحى فرمود كه : اى موسى! اگر چندان سجده كند كه گردنش بشكند، خواهشش را نپذيرم، مگر آن كه از آنچه من ناخوش دارم دست كشيده به آنچه دوست دارم روى آورد (كارهاى زشت را رها كرده، كارهاى خدا پسند انجام دهد) .

[١] بحار الأنوار : ٧٥/٣٤٢/٣٠ .[٢] الدعوات : ٣٣/٧٥ .[٣] الكافي : ٨/١٢٩/٩٨ .[٤] در متن حديث ، «عريف» آمده است ، كه به معناى مباشر و كارگزار رئيس قبيله است كه اوضاع و احوال و امور قبيله را به رئيس گزارش مى دهد. در اين جا مراد ، همين معناست . برخى اين واژه را به معناى خبر چين و جاسوس گرفته اند كه اين معنا در معنايى كه از كارگزار قبيله آورديم، به طور ضمنى هست ـ م.