٧٦١٢.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ امرأً راقَبَ رَبَّهُ ، و تَنكَّبَ ذَنبَهُ ، و كابَرَ هَواهُ ، و كَذَّبَ مُناهُ ، امرَأً أزَمَّ نفسَهُ مِنَ التَّقوى بزِمامٍ ... دائمَ الفِكَرِ ، طويلَ السَّهَرِ ، عَزوفا عنِ الدنيا ... قد وَقَرَ قَلبَهُ ذِكرُ المَعادِ ، و طَوى مِهادَهُ ، و هَجَرَ وسادَهُ ، مُنتَصِبا على أطرافِهِ ... خَشُوعٌ في السِّرِّ لربِّهِ ، لَدَمعُهُ صَبِيبٌ ، و لَقَلبُهُ وَجِيبٌ ... راضيا بالكَفافِ مِن أمرِهِ ، يُظهِرُ دُونَ ما يَكتُمُ ، و يَكتَفِي بأقَلَّ مِمّا يَعلَمُ . [٧]

١٥٤٠

تشويق به مراقبت نفْس

٧٦٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دلهايتان را به مراقبت عادت دهيد و زياد بينديشيد و عبرت بگيريد .

٧٦٠٧.امام على عليه السلام : از خود مراقبى بر خود بگمار ، و از دنياى خويش براى آخرتت بهره اى برگير .

٧٦٠٨.امام على عليه السلام : سزاوار است كه آدمى نگهبان نفس خود و مراقب دل و نگه دار زبان خويش باشد .

٧٦٠٩.امام صادق عليه السلام : خودت، بار خودت را به دوش كش و اگر چنين نكنى ، كسى ديگر بار تو را به دوش نكشد .

١٥٤١

تشويق به در نظر داشتن خدا

٧٦١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابوذر ـفرمود : مراعات خدا كن تا خدا تو را مراعات كند و خدا را در نظر داشته باش ، تا [همواره] او را در برابر خود بيابى .

٧٦١١.امام على عليه السلام : خوشا كسى كه پروردگارش را در نظر داشته باشد و از گناه خويش بترسد .

٧٦١٢.امام على عليه السلام : خدا رحمت كند كسى را كه پروردگار خويش را در نظر آرد و از گناه روى گرداند و با هواىِ نفس خود بستيزد و آرزوهايش را دروغ شمارد [و بدانها دل مبندد] و نفس خود را با مهار تقوا لجام كند . . . و پيوسته بينديشد ، زياد شب زنده دارى كند ، از دنيا دل بركَنَد . . . ياد معاد دل او را آرام و استوار گرداند و بستر خود را بر چيند و بالينش را رها كند و [براى عبادت ]برخيزد . . . در نهان در برابر پروردگارش خاشع باشد ، اشكش ريزان و دلش ترسان باشد . . . به كفاف زندگى اش خرسند باشد ، آنچه آشكار مى كند، كمتر باشد از آنچه در دل دارد و به كمتر از آنچه مى داند بسنده كند .

[١] كنز العمّال : ٥٧٠٩ .[٢] غرر الحكم : ٢٤٢٩ .[٣] غرر الحكم : ١٠٩٤٧ .[٤] الكافي : ٢/٤٥٤/٥ .[٥] بحار الأنوار : ٧٧/٨٧/٣ .[٦] غرر الحكم : ٥٩٣٨ .[٧] بحار الأنوار : ٧٧/٣٤٩/٣٠ .