٧٥٤٩.عنه صلى الله عليه و آله : مَن طَلَبَ مَحامِدَ الناسِ بمَعاصِي اللّه ِ عادَ حامِدُهُ مِنهُم ذامّا ، و مَن أرضى الناسَ بِسَخَطِ اللّه ِ وَكَلَهُ اللّه ُ إلَيهِم ، و مَن أرضى اللّه َ بسَخَطِ الناسِ كَفاهُ اللّه ُ شَرَّهُم ، و مَن أحسَنَ ما بَينَهُ و بَينَ اللّه ِ كَفاهُ اللّه ُ ما بَينَهُ و بَينَ الناسِ. [٢]

٧٥٥٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ فيما كَتَبَ إلى محمّدِ بنِ أبي بكرٍ ـ: إنِ استَطَعتَ أن لا تُسخِطَ رَبَّكَ برِضا أحَدٍ مِن خَلقِهِ فَافعَلْ؛ فإنَّ في اللّه ِ عزّ و جلّ خَلَفا مِن غَيرِهِ ، و لَيسَ في شيءٍ سِواهُ خَلَفٌ مِنهُ . [٣]

٧٥٥١.الإمامُ الحسينُ عليه السلام : مَن طَلَبَ رِضا اللّه ِ بِسَخَطِ الناسِ كَفاهُ اللّه ُ اُمُورَ الناسِ ، و مَن طَلَبَ رِضا الناسِ بِسَخَطِ اللّه ِ ، وَكَلَهُ اللّه ُ إلى النّاسِ . [٤]

٧٥٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه براى جلب خشنودى مخلوقى ، آفريدگار را ناخشنود كند ، خداوند عزّ و جلّ آن مخلوق را بر او مسلّط گرداند .

٧٥٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه بخواهد ستايشهاى مردم را با معصيتهاى خدا به دست آورد ، ستاينده او به نكوهنده اش تبديل شود و هركه با ناخشنود كردن خدا، مردم را خشنود كند ، خداوند او را به آنان وا گذارد و هركه با ناخشنودى مردم، خدا را خشنود كند ، خداوند او را از شرّ و گزند آنان نگه دارد و هركه رابطه ميان خود و خدا را نيكو گرداند ، خداوند آنچه را ميان او و مردم است كفايت كند .

٧٥٥٠.امام على عليه السلام ـ در نامه خود به محمّد بن ابى بكر ـنوشت : اگر بتوانى كارى كنى كه براى خشنودى آفريده اى از آفريدگان خدا، پروردگارت را ناخشنود نكنى ، چنين كن ؛ زيرا [خشنودى] خدا جانشين هر خشنودى اى هست اما هيچ چيز جايگزين خشنودى خدا نمى شود .

٧٥٥١.امام حسين عليه السلام : هركه خشنودى خدا را با ناخشنودى مردم بطلبد ، خداوند او را از امور مردم بى نياز كند و هركه خشنودى مردم را با ناخشنود كردن خدا بجويد ، خداوند او را به مردم وا گذارد .

[١] . بحار الأنوار: ٧٧/١٥٦/١٣٢.[٢] بحار الأنوار : ٧٧/١٧٨/١٠ .[٣] الأمالي للطوسي : ٢٩/٣١ .[٤] . بحار الأنوار: ٧١/٢٠٨/١٧.