ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٨٥

٧٥٣٥.عنه عليه السلام : إنّ اللّه َ تباركَ و تعالى أخفى أربَعةً في أربَعةٍ : أخفى رِضاهُ في طاعَتِهِ فلا تَستَصغِرَنَّ شيئا مِن طاعَتِهِ فرُبّما وافَقَ رِضاهُ و أنتَ لا تَعلَمُ... . [١]

٧٥٣٦.عنه عليه السلام : اِعلَمُوا أنَّهُ لَن يَرضى عَنكُم بِشيءٍ سَخِطَهُ على مَن كانَ قَبلَكُم ، و لَن يَسخَطَ علَيكُم بِشَيءٍ رَضِيَهُ مِمَّن كانَ قَبلَكُم . [٢]

٧٥٣٧.عنه عليه السلام : أوصاكُم بالتَّقوى ، و جَعَلَها مُنتَهى رِضاهُ و حاجَتَهُ مِن خَلقِهِ . [٣]

٧٥٣٨.عنه عليه السلام : هَيهاتَ ! لا يُخدَعُ اللّه ُ عن جَنَّتِهِ ، و لا تُنالُ مَرضاتُهُ إلاّ بطاعَتِهِ . [٤]

٧٥٣٩.عنه عليه السلام : رِضا اللّه ِ سبحانَهُ مَقرونٌ بطاعَتِهِ . [٥]

٧٥٤٠.الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام : إنَّ أرضاكُم عِندَ اللّه ِ أسبَغُكُم على عِيالِهِ . [٦]

١٥٢٧

رِضوانُ اللّه ِ وَ الرِّضا بِالقَضاءِ

٧٥٤١.بحار الأنوار : رُويَ أنّ موسى عليه السلام قالَ : يا رَبِّ ، دُلَّني على عَمَلٍ إذا أنا عَمِلتُهُ نِلتُ بهِ رِضاكَ . فَأوحَى اللّه ُ إلَيهِ : يا بنَ عِمرانَ ، إنّ رِضايَ في كُرهِكَ و لَن تُطِيقَ ذلكَ ... فَخَرَّ موسى عليه السلام ساجِدا باكِيا فقالَ : يا رَبِّ ، خَصَصتَنِي بالكَلامِ ، و لَم تُكَلِّمْ بَشَرا قَبلِي ، و لَم تَدُلَّني على عَمَلٍ أنَالُ بهِ رِضاكَ ! فَأوحَى اللّه ُ إلَيهِ : إنّ رِضاي في رِضاكَ بِقَضائي . [٧]

٧٥٣٥.امام على عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى چهار چيز را در دل چهار چيز نهفته است : . . . خشنودى خود را در طاعتش نهفته است ؛ پس هيچ طاعتى از او را خُرد مشمار ؛ زيرا ، بسا كه آن طاعت با خشنودى خدا همراه باشد و تو بى خبر باشى .

٧٥٣٦.امام على عليه السلام : بدانيد كه خداوند هرگز از شما خشنود نخواهد شد ، كه به خاطر آن بر پيشينيانتان خشم گرفته و هرگز از شما ناخشنود نخواهد شد ، كه به آن جهت از پيشينيانتان خشنود شده است .

٧٥٣٧.امام على عليه السلام : شما را به پرهيزگارى سفارش كرد و آن را منتهاى خشنودى خود و خواسته اش از بندگان خويش قرار داد .

٧٥٣٨.امام على عليه السلام : هيهات! بهشت خدا را با فريب نمى توان از او گرفت ، و خشنودى او جز با طاعتش به دست نيايد .

٧٥٣٩.امام على عليه السلام : خشنودى خداوند سبحان ، قرين طاعت اوست .

٧٥٤٠.امام زين العابدين عليه السلام : همانا مرضى ترين شما نزد خداوند كسى است كه خانواده خود را بيشتر در گشايش و رفاه قرار دهد .

١٥٢٧

خشنودى خدا و خشنودى به قضا

٧٥٤١.بحار الأنوار : روايت شده است كه موسى عليه السلام گفت : پروردگارا! مرا به كارى راهنمايى كن كه هرگاه به آن عمل كنم خشنودى تو را به دست آورم . پس ، خداوند به او وحى فرمود كه : اى پور عمران! همانا خشنودى من در ناخشنودى توست و تو طاقت اين را ندارى ... موسى عليه السلام گريه كنان به سجده افتاد و عرض كرد : پروردگارا! تو مرا به افتخار سخن گفتن [با خودت] سر افراز كردى و پيش از من با هيچ بشرى سخن نگفتى و حالا مرا به كارى كه بدان سبب به خشنودى تو نايل آيم رهنمون نمى شوى؟ پس ، خداوند به او وحى فرمود : همانا خشنودى من در خشنودى تو از قضاى من است .