ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤١٩
٧٣٠٧.الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ لَمَّا سَألَهُ محمّدُ بنُ مسلمٍ عَن المُرتَدِّ: مَن رَغِبَ عن الإسلامِ و كَفَرَ بما أنزَلَ اللّه ُ على محمّدٍ صلى الله عليه و آله بعدَ إسلامِهِ فلا تَوبَةَ لَهُ و قد وَجَبَ قَتلُهُ و بانَت مِنهُ امرَأتُهُ و يُقَسَّمُ ما تَرَكَ على وُلْدِهِ . [١]
(انظر) وسائل الشيعة : ١٨ / ٥٤٤ باب ١ .
١٤٧٥
المُرتَدُّ بَعدَ التَّوبَةِ
٧٣٠٨.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَن كان مُؤمنا فَحَجَّ و عَمِلَ في إيمانِهِ ، ثمّ قد أصابَتهُ في إيمانِهِ فِتنَةٌ ، فَكَفَرَ ثُمّ تابَ و آمَنَ ، قالَ : يُحسَبُ لَهُ كُلُّ عَمَلٍ صالِحٍ عَمِلَهُ في إيمانِهِ و لا يَبطُلُ مِنهُ شيءٌ . [٢]
٧٣٠٩.عنه عليه السلام : مَن كان مُؤمنا يَعمَلُ خيرا ثمّ أصابَتهُ فِتنَةٌ فَكَفَرَ ثُمّ تابَ بعدَ كُفرِهِ كُتِبَ لَهُ كلُّ شَيءٍ عَمِلَهُ في إيمانِهِ فلا يُبطِلُهُ كُفرُهُ إذا تابَ بعدَ كُفرِهِ . [٣]
٧٣٠٧.امام باقر عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال محمّد بن مسلم از حكم مرتدّ ـفرمود : هر كه از اسلام روى برتابد و پس از مسلمان شدن ، به آنچه خداوند بر محمّد صلى الله عليه و آله نازل فرموده است ، كفر ورزد، توبه اش پذيرفته نيست و بايد كشته شود ، زنش از وى جدا گردد و ميراثش ميان فرزندانش تقسيم شود .
١٤٧٥
وضعيت مرتدّ بعد از توبه
٧٣٠٨.امام باقر عليه السلام : هر مؤمنى در زمانِ ايمان خود، به حج رود و كارى [نيك] انجام دهد و سپس در ايمانش خللى وارد آيد و كافر گردد، ولى بعد توبه كند و ايمان آورد ، هر كار خوب و شايسته اى كه در زمان ايمان اوليه اش انجام داده برايش منظور مى شود و چيزى از آن [به سبب كفرش ]باطل نمى گردد .
٧٣٠٩.امام باقر عليه السلام : هر مؤمنى كه در زمان ايمان داشتن، كار نيكى انجام دهد و سپس بر اثر گرفتار شدن به فتنه، كافر گردد، اما بعد از آن توبه كند ، هر عمل خيرى كه در زمان ايمانش به جا آورده برايش نوشته و محسوب شود و كفر او، چون پس از آن توبه كرده است ، اعمالش را باطل نمى كند .
[١] الكافي : ٧/٢٥٦/١ .[٢] تهذيب الأحكام : ٥/٤٥٩/١٥٩٧ .[٣] دعائم الإسلام : ٢/٤٨٣/١٧٢٨ .